1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 51

DE CHRISTEN-ARTS AAN HET STERFBED

39

31) dan wij wel denken? Kan een dokter dat doen? Behoeft hij het te doen? Vaak speelt me door het hoofd de laatste regel, die alleen maar bewaard is gebleven van een improvisatie van Willem de Clercq over Voltaire: „Eenmaal zullen de Eng'len melden, ook Voltaire heeft geloofd" en in zijn dagboek zegt de Clercq van Voltaire: „die nu en dan als dichter oneindig meer geloofde dan hij als zogenaamd filosoof zelf waande." Ligt onder fel verzet op den bodem soms al niet geloof verborgen? Daarmede bedoel ik allerminst te zeggen, dat het met mensen, die zich afkerig of (misschien nog erger) onverschillig betonen, zo maar „goed" gesteld is; ook erken ik, dat wij niet altijd om de scheiding niet-Christen—Christen heen kunnen lopen, maar de manier, waarop het hier geschiedt, staat mij tegen. En dan gaat het stuk verder met de aan de profeet Ezechiël verstrekte opdracht (Ez. 33 : 8) zo maar in verband te brengen met de taak van een Christen-dokter. Mag dit? Ik weet wel, dat er een „ambt der gelovigen" is, maar ik weet ook, dat „God sommigen aangesteld (heeft) in de gemeente, ten eerste apostelen, ten tweede profeten....". — En waarom wordt hier juist Ezechiël aangehaald, de oudtestamentische profeet, en niet b.v. liever Paulus? „Wij. . gezanten van Christus.. vragen u: laat u met God verzoenen" (2 Cor. 5 : 21)? Maar wat verwacht ik dan wel van mijn dokter? Zeker, dat hij, als hij, op grond van zijn kennis en ervaring, verwacht (en volstrekte zekerheid in dit opzicht heeft uiteraard ook een dokter niet), dat het op sterven aan gaat en, als hij meent, dat ik dat niet zelf al reeds heb aangevoeld, mij dat zeggen zal; of, op zijn minst, niet het tegendeel zal zeggen. Maar wat verwacht ik meer van hem? Ik zou zeggen: dat hangt er geheel van af in wat voor verhouding ik verder tot hem sta. O.a. daarvan of er ooit omgang op dieper niveau tussen ons geweest is en of ik met den geneesheer, die mij in mijn laatste dagen behandelen zal, ook persoonlijk contact gehad heb. Men kan nu eenmaal lang niet altijd zelf zijn dokter kiezen: in de Japanse kampen kon men dat zeker niet, maar natuurlijk ook niet in tal van andere omstandigheden. Voorts zou ik er de aandacht op willen vestigen, dat het heel moeilijk, zo niet onmogelijk, is vooruit te zeggen hoe men in een zekere situatie reageren zal en het is heel onvoorzichtig zich in dat opzicht aan voorspellingen te wagen. Ik heb nooit het gevoel gehad, dat het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen