1961 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 71

PARANORMALE GENEESKUNST

51

slechts één ding op hun geweten hadden, te weten paranormale begaafdheid. Aangezien ik van mening ben dat de samenstellers van dit synodale rapport een veel betere kijk op de paranormale geneeskunst hebben dan genoemde predikant, citeer ik een gedeelte van de desbetreffende passage. „Tegen elke vermenging van dergelijke magisch gekleurde voorstellingen over openbaring van „kracht" — die ergens „aanwezig" en ter beschikking zou zijn — met bijbelse noties over genezing op het gebed, moeten wij ons terwille van het Evangelie en van de hulpzoekende mens verzetten. De mensheid heeft te allen tijde een voorraad kracht verkozen boven een levende persoon. Maar de kerk weet niets van „een voorraad kracht"; de Gemeente van Christus hééft eigenlijk niets; zij gelooft in haar Zaligmaker en Heer, in Wien „alle schatten" verborgen zijn; ook de schat der genezing. De Gemeente „beschikt" daar niet over, maar ontvangt ze uit genade, in geloof en op het ootmoedig volhardend gebed, van de Heer zelf. Die uitdeelt hoe en aan wie Hij wil." Tot zover het synodale rapport. Vervolgens moge ook iets gezegd worden over de handoplegging in verband met zieken. Gelijk bekend wordt in het N.T. hier enkele malen gewag van gemaakt, maar niet bij alle genezingsverhalen. Soms wordt nadrukkelijk meegedeeld dat Jezus aan zieken de handen oplegt, in andere gevallen lezen wij niets daarover. Zeker is het echter dat van een algemeen gebod tot handoplegging in het N.T. geen sprake is. Nu kunnen en mogen wij het N.T. niet „herhalen". De verschijning van Jezus Christus, aldus het zoeven geciteerde rapport, en alles wat die verschijning begeleidt en manifesteert. Zijn Woord, Zijn werk, dit alles heeft iets „einmaligs". „Wat in het N.T. geschiedt heeft een openbaringskarakter, dat zo op deze wijze niet in het bezit is van de na het N.T. komende kerk". Daar komt nog bij, dat aan de huidige handoplegging een groot en ernstig bezwaar kleeft, te weten dit, dat de gelovigen het toch meer van dit directe contact gaan verwachten dan van de Heer, Die geneest met of zonder oplegging der handen. Met deze mening zijn wij overigens in goed gezelschap. De kerkvaders Calvijn en Ursinus waren van mening dat de gave der gezondmaking — overigens slechts aan enkelen gegeven (zie 1 Cor. 12 : 9) — een bijzonder charisma was, verleend aan de kerk van Christus, toen zij nog in haar prille jeugd verkeerde en aan alle kanten door vijanden omringd was. Ook volgens prof. Grosheide waren deze wonderbare

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen