1961 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 156

124

J. A. VAN DER HOEVEN

het is door het lichaam dat de persoon getuigt van zijn geest. (Wordt deze getuigenis geweigerd, dan resulteert daaruit het „corps objet"). Er is geen denken zonder lichaam mogelijk, zonder spreken, zonder gebaren. Het lichaam geeft duidelijk aan de „Einmaligkeit" van iedere persoon. Het lichaam brengt ons in situaties; ons wordt verboden: het algemene, het alibi der algemeenheid en dat is niet alleen een conditie, maar het is ook een taak. Het lichaam verplicht ons ook tot een keuze, .tot een uitkiezen. Het lichaam is de plaats van het particuliere, het voor zich zijn en doen, tegenover het algemene. Men denke b.v. aan de vriendschap. L'ame aime tout. Fame-corps aime avec particularité, avec tout Ie négatif de l'exclusivité. Une amitié-exclusive. Ik moet dus uitsluiten en uitkiezen. Het is ja of neen, maar nooit beide tegelijk. Het is de moeite waard om uit dit gehele welsprekende betoog een alinea in zijn geheel aan te halen, om te overtuigen van de briljante stijl: L'opacité vulnerable du corps, ses contours qui Ie signalent, qui Ie denoncent nu de chair! Mon corps m'empêche de me defiler, il m'oblige a me montrer, même dans Ie mensonge et la dissimulation a jeter bas Ie masque; car Ie corps est Ie masque et son signalement a la fois. Nudité revélatrice d'un visage, dune écriture, dune démarche: eest hien lui! Pas moyen de passer pour un autre, de prendre la tangente, l'alibi de l'indefini — comme un fantóme s'éclipse aux contours indécus. De Paulinische term „vlees" drukt iets anders uit dan een topografie of een anatomie. Hier wordt gesproken van een oriëntatie van de totale mens, van zijn geest, die of is een „esprit anti-Esprit" of een „esprit obéissant a l'Esprit". De scheidslijn loopt dan ook niet zoals gezegd tussen lichaam en ziel, maar tussen vlees en geest; het gaat immers niet om bepaalde afdelingen waarin de mens verdeeld kan worden, maar het gaat om de attitude en de fundamentele keus die de mens doet. Mijn lichaam is in mijn keuze mee inbegrepen en mijn houding tegenover mijn eigen lichaam wijst onweerlegbaar aan hoe mijn keuze was. Mijn lichaam haten, het verachten, het verwaarlozen is in wezen een materialistische keuze doen. De mens is één, voor het vlees als wel voor de geest, voor de dood zo goed als voor het leven, voor zijn behoud zo goed als voor zijn verloren gaan. Onze lichamelijkheid maakt ons „ouvriers de salut ou d'antisalut, ouvriers de notre alienation ou de notre liberté". Het buitengewoon moeilijke referaat, dat toch zon rijke voorraad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen