1961 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 149

HET VERTROUWEN

117

Ik kan niet nalaten nog even weer Vroman te citeren, een citaat waarin duidelijk naar voren komt de mogelijkheid die de liefde biedt op vertrouwde voet met de realiteit te komen, en bovendien in het minnekozen een herademen in de kinderlijke veiligheid. „Waarom zo'n volledig vertrouwen in iets zo vergankelijks? Omdat ik zelf misschien nog vergankelijker b e n ? . . . . Zonder dit natuurverschijnsel kan ik niet meer leven. Het geluid van haar stem verbetert en verzacht alle andere geluiden. Want aan het gekir en gekoer van de duiven op ons dak ontbreekt haar woordkeus. De waarheid heeft meer waarde als zij hem verkondigt, het weer is mooier als zij ervan geniet. Kortom, ik ervaar maar één werkelijkheid: de werkelijkheid die ik liefheb Krijg ik dus de indruk dat iemand van mij houdt, dan denk ik opeens: waarachtig, blijkbaar besta ikl" Het kinderlijke in de volwassene, dat in de liefde, de creativiteit, en ook in het verlangen naar geborgenheid naar voren komt, wordt door onze patiënten vaak afgeweerd en verdrongen. Het wordt als gênant gevoeld, „dat doet een volwassen mens niet", „die hoort met beide benen op de grond te blijven", „dat is sentimenteel" etc. Het merkwaardige is dat evenzeer door sommige analytici de kinderlijkheid als infantilisme wordt afgewezen. Ook bij Sartre in zijn Baudelaire-biografie kunnen we nog de opmerking lezen, dat het verlangen naar geborgenheid een infantilisme is dat overwonnen moet worden. Het kind wordt zo met het badwater weggegooid. We hebben dus gezien dat het kind leeft in een eigen heelal, binnen de wereld der volwassenen, dat vertrouwd, intiem en vanzelfsprekend is. Deze wereld is zonder de structurering door de ouderlijke zorg onmogelijk. Het kind sterft zonder deze. De volwassene kan in zijn wereld veel minder vertrouwen opbrengen; hij zal hier vaak in plaats van vertrouwen, zekerheid trachten te vinden, of terug vluchten onder de bescherming van een autoritair gezag. In veel gevallen is er dan inderdaad sprake van een infantilisme. Typologisch zijn hier met M. Scheler (in Vom Umsturz der Werte) twee typen volwassenen te onderscheiden, al naar het „vertrouwen" of de „zekerheid" domineert, nl. het „seigneurale" en het „bourgeois" type. Het eerste heeft „das grosse unbegründete Vertrauen zu Sein und Leben", het tweede heeft „die Sucht nach Sicherheit und Garantie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen