1961 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 203

Medische zending als blijvende opdracht in een veranderde wereld

163

In Engeland was het de Schotse predikant Thomas Chalmers, in Duitsland Johann Wichern, in Nederland Talma en Kuyper, Slotemaker de Bruine en Sikkel, die de bijbelse lijn van de christelijke verantwoordelijkheid voor de bevrijding van het gehele menselijke leven van de oud-testamentische profeten tot op de eigen tijd doortrokken. Karakteriserend voor deze nieuwe visie zijn de Acta van het eerste christelijk-sociale congres, dat in 1891 gehouden werd, in hetzelfde jaar dus, dat ook de encycliek „Rerum Novarum" verscheen, waarin Paus Leo XIII van Rooms-katholieke zijde overeenkomstige wegen aanwees ter oplossing van het sociale vraagstuk. Parallel daarmee ontwikkelde zich zowel in de theologie als in de psychologie, de filosofie en de geneeskunde een anthropologic, waarin niet meer de gedachte van de tweedeling (lichaam en ziel) t.a.v. de mens overheerste, maar waarin de mens als een psycho-somatische eenheid werd gezien en waarin het naar Gods beeld geschapen zijn vooral werd verklaard in verband met de relaties, waarin de mens op de aarde is geplaatst (tot God, tot de naaste en tot de natuur). De band tussen mens en kosmos werd weer gezien, zowel in de zondeval (verg. Gen. 3 : 17) als in de verlossing (verg. Rom. 8 : 20). De prediking van de verlossing van de mens is tegelijk de prediking van de verlossing van de kosmos. Jezus redt niet alleen de ziel van de mens, maar de mens in al zijn relaties, ja, de verlossing in Christus vertoont kosmische dimensies. De vernieuwing van de mens is als het ware het preludium tot de vernieuwing der ganse wereld (verg. Mt. 19 : 28 en Hand. 3 : 21), waarvan de opstanding van Christus het majestueuze begin vormt (J. H. Bavinck). Het typisch-menselijke, het als ver-antwoord-elijk wezen geschapen zijn, hangt ook samen met ons in-relatie-geschapen-zijn, waarvoor de psychisch-somatische eenheid een onontbeerlijk substraat vormt. En juist omdat de drie relaties, die ik zoeven noemde, in onlosmakelijk verband met elkaar staan, waarbij de relatie tot God de allesbeheersende is, kan de zending, met haar prediking van de bekering tot God (waardoor ook de relatie tot de mede-mens en tot de natuur in beginsel wordt hersteld), worden tot een „geschiedenisvormende macht", waarover dr. Berkhof schreef in zijn boek „Christus, de Zin der Geschiedenis". In deze kring kan ik kort zijn over de overeenkomstige ontwikkeling van de anthropologic in de moderne medische wetenschap. Ik moge hiervoor verwijzen naar het college van Uw voorzitter over „De mens in de geneeskunde", dat is opgenomen in de bundel van interfacultaire

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen