1961 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 126

98

L. BOSCH

stelling van de organische bouillon ongetwijfeld aan veranderingen onderhevig is geweest zou dit enzym, indien het in deze bouillon aanwezig was, geleid kunnen hebben tot een rijke verscheidenheid aan RNA moleculen. Romberg's enzym daarentegen repliceert op volkomen identieke wijze één bepaalde informatie, een eigenschap welke voor het functioneren van het levende organisme onontbeerlijk is. Dit type enzym biedt de mogelijkheid tot stabilisatie van eens gevormde structuren, in tegenstelling tot het enzymsysteem geïsoleerd door Ochoa. Wat gewonnen wordt aan specificiteit, gaat aan de andere kant ten koste van de eenvoudigheid der reactievoorwaarden. Het is daarom niet teveel gezegd, wanneer we Romberg's enzym als een meer geëvolueerd synthetiserend systeem beschouwen. Het ligt in de lijn der verwachtingen dat toekomstige onderzoekingen meer en meer van deze systemen aan het licht zullen brengen. Zo is enkele maanden geleden een voorlopige beschrijving gegeven van een RNA-synthetiserend enzym, dat afhankelijk is van de aanwezigheid van DNA en het lijkt dan ook niet uitgesloten dat systemen, primitiever dan de drie bovengenoemde, zullen worden gevonden. In het voorgaande is sprake geweest van een zekere hiërarchie in de levende cel. Overdracht van biologische informatie vindt, althans voor zover wij tot nog toe weten, slechts in één richting plaats, n.l. van nucleïnezuur naar eiwit en niet omgekeerd. Het is uiteraard volkomen problematisch of een dergelijk éénrichting-verkeer ook het gebeuren in de prebiotische periode heeft bepaald. Het is echter duidelijk dat de systemen, die mogelijkerwijs als tussenstadia in de autogeneratie van het leven kunnen worden aangezien, doordat zij tot replicatie in staat zijn, zowel uit nucleïnezuur als uit eiwit bestaan. Of zoals Lederberg het heeft uitgedrukt: „The nucleoprotein cycle is the climax of biochemical evolution" (19). De spontane vorming van de twee partners in dit nucleoproteïne, onafhankelijk van elkaar, is uiteraard een zeer onwaarschijnlijke gebeurtenis. Immers, wil dit nucleoproteïne functioneel zijn geweest, dan moeten deze beide partners structureel op elkaar zijn ingesteld. Wanneer de eerder vermelde hiërarchie niet altijd tijdens de biochemische evolutie heeft geheerst, kan men veronderstellen dat allereerst een bepaald primitief enzymsysteem is ontstaan, dat in staat was een grote verscheidenheid aan polynucleotiden te synthetiseren. Daarna moet echter de synthese van zich zelf replicerende nucleoproteïnesystemen op gang gekomen zijn en het is duidelijk dat men zich hier volkomen in speculaties verliest. Hier is op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen