1961 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 73

PARANORMALE GENEESKUNST

53

speciale behandeling; warmte- of koudetoevoer, electriciteit, massage, enz. Zij weten niet waarom zij het doen, want verreweg de meeste ziektebeelden zijn hun onbekend, de bekende ziekten kennen zij ten dele en oppervlakkig en de diagnostiek mist alle vaste grondslagen. Tenslotte: zij weten niet waar zij het doen, want daartoe is nodig een uitgebreide kennis van de bouw en de functie van het menselijk lichaam. Laten vwj voorts niet uit het oog verliezen dat elke vorm van kwakzalverij in de grond van de zaak een hazardspel is met het leven als inzet en de begeerde gezondheid als hoogste prijs. Tegenover datgene wat ten gunste van de behandeling door de magnetiseur kan worden aangevoerd (suggestie kan namelijk ook wel eens heilzaam werken, al is het dan maar tijdelijk), staan immers drie belangrijke nadelen, te weten: 1. groot gevaar voor eigen gezondheid. Heeft niet prof. Tenhaeff nog onlangs opgemerkt, dat het consulteren van paragnosten door leken op medisch gebied een gevaarlijke zaak is?; 2. nog groter gevaar voor de volksgezondheid, — denk maar aan het niet herkennen van tuberculose, lues, pokken, enz.; 3. het uit de zak kloppen van veel geld, juist uit de beurzen van hen die niet veel te missen hebben en dat anders zo nuttig kan worden besteed, welk laatste nadeel dan niet geldt voor de bona fide paranormale genezers. De samenvatting van mijn uiteenzetting kan kort zijn. Paranormale geneeskunst is niets anders dan moderne kwakzalverij, oude toverkunst in een nieuw kleed. Aangezien de mensheid nu eenmaal vatbaar is en blijft voor magie en ongevoelig voor rationele correcties, is deze kwakzalverij onuitroeibaar. De wetenschap, die uit de aard van haar wezen begint met onzekerheden, twijfel, voorzichtig aftasten van mogelijkheden, enz., om zodoende achter de waarheid te komen, zal het in deze altijd blijven afleggen tegen de magie van haar immanente zekerheid, te weten de zekerheid van dogma en geloof, aldus prof. Jongkees. Niettemin zal ook de arts moeten verstaan, dat de patiënt naast geneeskunde ook geneeskunst verlangt. Terecht merkt Van Balen in dit verband op, dat de arts zijn noodzakelijke vertrouwenspositie slechts kan bereiken, als hij zich voelt: „Minister non magister naturae", dat is dienaar en geen meester van de natuur. Want voor het slagen in de praktijk is niet alleen nodig wetenschap en techniek, maar ook mensenkennis, sociale tact en goede manieren. Wie dat als medicus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen