1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 55

BIJBEL EN NATUURWETENSCHAP OVER DE TOEKOMST

39

Reeds het enkele denkbeeld, dat God zich in een bijzondere openbaring te kennen heeft gegeven en zichzelf gegeven heeft, leidt daartoe. Er volgt immers uit of liever: het bestaat (o.a.) daarin, dat God, de eeuwige Schepper, zich bekommert om de mens, zich bemoeit met de wereld, ingrijpt en optreedt in het historische proces. Als men daar redelijk over nadenkt, heeft het iets even fantastisch, als bijvoorbeeld het denkbeeld van het rijk der heerlijkheid. Redelijk genomen is het eigenlijk te gek om los te lopen. Al moet wel bedacht worden, dat het simpele zijn van de wereld en de mens ons voor soortgelijke dingen stelt; als men daarover grondig nadenkt, is het toch vrijwel onvermijdelijk, daarover woorden te gebruiken als „zelfopenbaring van de grond van het zijn". Naast het dat staat het wat van de openbaring van God aan Israël en in Jezus Christus. Enerzijds is er de pool van zijn genade en heiligheid, anderzijds is er de pool van zijn rijksbedoelingen met mens en wereld. Als God werkelijk zo is, dan kan het niet anders, of er moet een toekomst zijn en in die toekomst moet de historie verlost zijn. G. J. Heering heeft deze samenhang in zijn boek De verwachting van het koninkrijk Gods mooi in het volgende syllogisme geformuleerd: 1 God is goed en heilig - dat staat vast op grond van het evangelie; 2 deze wereld is zijn wereld — dat is een grondwaarheid van de hele bijbel en een van de hoofdstellingen van het christelijke geloof; 3 daarom is het volstrekt onmogelijk, dat de wereld zo blijft, zoals ze nu is, zo vol zonde en zo vol leed. Vanuit het hart van het evangelie is de eschatologie dwingend noodzakelijk en dan een zodanige eschatologie, dat daarin niets van de historie wordt losgelaten. Deze grond van de correlatie van historie en eschaton in de zelfopenbaring van God brengt ook met zich mee, dat wij als christenen niet een eschatologische verwachting hebben uit armoede, vanwege de leegte van het leven, maar juist uit overvloed. Wat we door Israël, in Christus gekregen hebben, is zó veel, het is zozeer de volheid, dat het overvol is, het is in geen vorm van het aardse, tijdelijke leven te houden. Het beste houden we het nog in de schamele vorm van een stukje brood en een slokje wijn in het sacrament. We hebben het beginsel van de eeuwige vreugde ontvangen. Zouden we dat helemaal realiseren, dan zouden de wanden van het hart breken. Daarom houden we nog zo'n massa over voor het hiernamaals en het eeuwige leven. Maar dat betekent niet, dat we nu niets hebben. Integendeel, we hebben nu reeds alles, de volle verlossing van het totale zijn. Ook dat doet ons, juist ook met het oog op en vanuit het eschaton, zo totaal in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen