1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 182

140

G. A. LINDEBOOM

Wellicht zegt het in dit verband ook iets, dat Angelo in zijn bespreking van het onderhavige werk in d e genoemde „C.O.C.-periodiek", uitgaande van de gelijknamige vereniging voor homosexuelen, het acrobatisch karakter dezer pogingen blijkbaar ook heeft gevoeld, als hij schrijft: „Van alle predikanten uit Gereformeerde kring is dr. Ridderbos niettemin de verst gevorderde, naar het ons schijnt en d e meest waaghalzerige op het gladde ijs van d e vraag of het al dan niet in strijd zou zijn met de wezenlijke betekenis van bepaalde uitspraken in de Heilige Schrift". Ondanks het respect voor d e benaderingswijze van dezen theoloog, neigt hij (Angelino) er toe te concluderen, „dat met begrip voor de oneindige moeilijkheid van een eigentijdse interpretatie van Oud- en Nieuw Testamentische uitspraken, d e eenvoudige homophiel geaarde Christen door het ridderbos de bomen nauwelijks nog onderscheiden kan". W a n n e e r het zo is, kan men zich te meer afvragen, of het nu werkelijk noodzakelijk was met dergelijke progressieve beschouwingen d e publiciteit te zoeken en aldus een bijzonder grote verantwoordelijkheid op zich te laden. Daarbij dient ook in acht te worden genomen, dat, wat Ridderbos zelf noemt: d e grote veronderstelling ener „wezenlijke discongruentie tussen de lichamelijke en overige structuur", niet nader wordt geadstrueerd. Wanneer het hierbij zou gaan om een psychische stoornis i), een neurotische structurering, is dan zulk een druk op d e traditionele ethiek niet op zijn minst voorbarig en zou niet eerder een vraag om psychotherapie op haar plaats zijn? D e zenuwarts ZEEGERS, die als psychiater en ook als getuige-deskundige voor d e rechtbank herhaaldelijk m e t homosexuelen in aanraking komt, schreef een uitvoerige „Psychiatrische Bijdrage". Hij geeft een overzicht over allerlei theorieën (homosexualiteit als ziekte, als variant, als psychopathic, etc.), bespreekt de vraag van: aanleg of verworvenheid?, de omstandigheden en de frequentie, hij gispt d e vooroordelen, wijst op d e eenzaamheid der homosexuelen en behandelt de rol en taak van den medicus bij hun behandeling. ^) In de nieuwe uitgave van Williams' Textbook of Endocrinology (Philadelphia en London, 1962) lees ik op p. 438: „Homosexuality and transvestism are psychiatrie disorders and are not caused by disturbances in sex hormone production". Voorts: „Attempts at psychiatric therapy are generally disappointing, since homosexual individuals usually do not desire treatment and profess to be satisfied with their status".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen