1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 223

SPREEKT DE BIJBEL OVER „DE NATUUR"? door H. R. WOLTJER „Indeed, the Bible nowhere speaks about „Nature" ". Dit zinnetje is een citaat uit een artikel van G. J. Sizoo „Physical knowledge and creation" in „Free University Quarterly" van april 1962, voorkomende op biz. 100. Dat „Indeed" bedoelt de kritiek te steunen, die de beroemde engelse (van ierse afkomst) Christennatuurkundige, Robert Boyle (1627—1691) in zijn tijd reeds uitoefende op het begrip „natuur", zoals dat gehanteerd wordt in uitdrukkingen als „de natuur doet niets te vergeefs", „de natuur heeft een horror vacui", „de natuur maakt geen sprongen", „de natuur leert ons" e.d. De strijd door Boyle tegen deze personificatie van het begrip „natuur" gevoerd is uitvoerig door Hooykaas beschreven in zijn belangrijke werk „Robert Boyle; een studie over natuurwetenschap en christendom" in 1942 verschenen als extra-aflevering van het toenmalige „Orgaan" van de Christelijke Vereniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland, dat later als hoofdtitel gekregen heeft „Geloof en Wetenschap". Sizoo verwijst dan ook naar deze studie. En het geciteerde zinnetje zal wel in nauw verband staan met wat Hooykaas op blz. 78 schrijft, nl. dat Boyle de „bijbelvaste „christian virtuoso" (ik vermoed een van de figuren in de gebruikelijke vorm van samenspraken in dien tijd) laat zeggen: „de Schrift spreekt nóóit over de natuur: de philosophen spreken nergens méér over"." Nu is het niet mijn bedoeling de zo „bijbelvaste" „christian virtuoso" wat het eerste deel van zijn uitspraak betreft letterlijk te nemen, terwijl het tweede deel reeds kennelijk een rhetorische overdrijving is, maar ik wil het toch ook niet zo maar laten passeren, omdat het m.i. misverstand kan verwekken. Dat het woord „natuur" vele malen in de Bijbel voor komt, of, scherper gezegd, dat het griekse woord physis vele malen in het Nieuwe Testament voorkomt, kan aan Boyle toch niet onbekend geweest zijn. Natuurlijk niet. Hooykaas vertelt in zijn studie, (blz. 103) dat Boyle geen moeite te groot geacht heeft om de Bijbel goed te begrijpen en reeds vroeg (toen hij ca 26 jaar was) Grieks en Hebreeuws leerde en dat hij ook verder een zeer ruime kijk had op wat er allemaal dienstig kon zijn, c.q. zelfs nood-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen