1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 302

242

J. Z. BARUCH

het geestelijk leven van de Joodse bevolking tot gevolg gehad. In de tovenarij vinden we hiervan vele voorbeelden. De Joodse traditie zelf neemt aan, dat de tovenarij voornamelijk uit Egypte afkomstig is. „Tien maten tovenarij kwamen op de aarde, hiervan nam Egypte er negen en de rest van de wereld kreeg er een" (Kidd. 49b). Lenormant wijst er op, in zijn „Magie der Chaldaer" (pag. 85) dat tovenarij bij alle volken voorkomt, maar dat Egypte als het oorsprongsland van de tovenarij moet worden beschouwd. Dr. Ludwig Blau vermeldt in zijn ,,Das Altjüdische Zauberwesen" (pag. 42) dat Egypte bij Homerus reeds geldt als het land van de toverkruiden, zodat de Egyptische geneeskunde volgens deze opvatting slechts tovenarij was. De opvattingen over tovenarij in de geneeskunde, die we bij de Joodse geleerden in de Talmoed nog aantreffen, zullen voor een deel hun oorsprong in Egypte gevonden hebben, vooi het overige zeker ook ontleend zijn aan Babylonische invloeden. De Joden waren weliswaar uit Egypte getrokken, het land Egypte bleef blijkbaar toch voor hen een zekere aantrekkingskracht uitoefenen. Na de val van Jeruzalem, in 586 v. Chr., trokken groepen Joden naar Egypte (Jer. 43). Uit papyri, die men te Elefantine heeft gevonden, blijkt, dat de Joden in 419 v. Chr. het Paasfeest op de voor hen gebruikelijke wijze hebben gevierd. (Bijb.enc. pag. 157). Vooral de stad Alexandrië bood de Joden, onder de heerschappij der Ptolemeen (330 v. Chr.) vele voorrechten. Zeker een millioen Joden leefden in die tijd in Egypte, een belangrijke Joodse literatuur ontstond in Egypte. (Philo van Alexandrië). Talmoedgeleerden waren soms uit Egypte afkomstig, zoals r.Zakai uit Alexandrië (j.Az-42a). Egyptische proselieten brachten het tot naam en faam, ook als talmoedgeleerde (Tosefta Kidd. V 4). De uitwisseling van gedachten gaat met de uitwisseling van personen samen. Joden trokken uit Egypte weer naar Palestina, waar zij in Jeruzalem zelfs een eigen alexandrijnse synagoge stichtten. (Tos. Meg. I l l 6 p. 224 26). 2. Demonologie uit Babylonië Het geloof aan boze geesten vindt men over de gehele aarde (TYLOR: Anfiinge der Kultur 11, 135). Ook de Joodse literatuur getuigt er van. In de Mishna is de boze geest een wezen, dat buiten de mens bestaat. De boze geest verleidt de mens, de wetten van de Sabbath te overtreden (Erub. IV, 1), de boze geest kan de eenzame reiziger in verwarring brengen, omdat hij gelooft, ergens een licht te zien branden en dus meent, dat daar mensen wonen, waar hij rust kan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen