1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 38

26

J. R. VAN DE FLIERT

Deze voorbeelden dus om aan te tonen hoe ook ons inzicht in de organische evolutie, waarin het dus lijkt uitsluitend over verandering te gaan, volkomen op structurele constantie in de scheppingsorde is gebaseerd. Kortom, ons hele kennen van het geologisch verleden berust op het herkennen van structurele relaties in het anorganische en het fossiele materiaal in de aardkorst die ons in de volle ervaring van de werkelijkheid om ons heen reeds voorwetenschappelijk bekend zijn, zij het ook dat die kennis op één of andere wijze wetenschappelijk verdiept is. Daarom moeten wij in het geologisch verleden in wezen geen vreemde wereld maar onze eigen wereld in het wordingsproces in de tijd waaraan het door de Schepper onderworpen is. Dit ondanks het veranderend beeld door het successief verschijnen van nieuwe en verdwijnen van oudere vormen in de ontplooiing van planten en dierenrijk. In de moderne handboeken der historische geologie kan men de periodenindeling vinden van de geologische tijd op grond van de documenten die in de aardkorst zelf gevonden zijn. Deze geologische tijdschaal geeft inderdaad in grote lijnen een betrouwbaar beeld van wat na vele tientallen jaren werken door duizenden onderzoekers over de gehele aardbol gevonden is, een beeld dat, eveneens door duizenden onderzoekers nog dagelijks in zijn betrouwbaarheid wordt gecontroleerd en bevestigd. Een beeld omtrent het wordingsproces van onze aardkorst dat een fundamentele functie vervult in mijnbouw en b.v. olie-industrie en zonder welk de moderne ontplooiing van onze westerse techniek en economie ondenkbaar is. Naast de mogelijkheden dienen echter ook hier de beperkingen en grenzen te worden gesignaleerd. Beperkingen omdat de mogelijkheden bepaald worden door het herkenbare documentatiemateriaal dat uit de aard der zaak fragmentarisch is. Maar ook beperkingen van andere aard. Wanneer wij via het fossiele materiaal in de aardkorst zicht hebben gekregen op een in één richting verlopend organisch ontsluitingsproces dan betekent dit dat elke fase daarin éénmalig is en zijn eigen tijd en plaats heeft die niet identiek is met een voorafgaande of een volgende. Er is hier een fundamenteel verschil met het kernfysisch desintegratieproces. Als gevolg daarvan wordt wel het radioactieve materiaal geleidelijk en onstuitbaar minder, maar in zeker opzicht kan het verschil tussen verleden en heden dan ook gekarakteriseerd worden als een verschil tussen meer en minder; het blijft hetzelfde materiaal met dezelfde eigenschappen,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen