1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 171

CONTRA NATURAM

129

lende landen nogal uiteen en al bestaan er grote verschillen w a t betreft d e wettelijke bepalingen en de jurisprudentie i). Tenslotte blijft daar het probleem van d e n homosexueel zelf. H o e leeft, hoe voelt hij zich? Enerzijds zullen er homosexuelen zijn, die lijden onder h u n neigingen, die sociaal niet aanvaarbaar zijn, anderzijds wordt in h u n kringen soms een overdreven zelfbewustzijn gevonden. Ze zijn het derde geslacht, dat ontstegen is aan de driften der gewone mensen. Die beschouwing is reeds zeer oud, en gaat terug tot de Griekse cultuur, waarin de knapenliefde een veelvuldig voorkomende vorm van erotiek en sexualiteit was. H e t is niemand minder d a n Plato geweest, die in zijn Symposion (cap. 8 en 9) de twee vormen van liefde onderscheidde, d e Aphrodite Pandemos (door Zeus bij Diana verwekt) en d e oudere Aphrodite, die zonder moeder uit Uranus is ontstaan. E r is, aldus Plato, geen Aphrodite zonder Eros. D e gewone mensen beminnen m e t d e liefde van Eros Pandemos; d e Eros Uranos daarentegen ontvlamt voor het eigen geslacht en heeft knapen lief. Al m a g een overspannen zelfbewustzijn der Uraniërs zich somtijds koesteren a a n deze o u d e Helleense mythe, vele homosexuelen gevoelen zich niet gelukkig in h u n anders-zijn dan anderen. Ook zij zelf kunnen worstelen met de vraag van d e ethische toelaatbaarheid van h u n neigingen en daden. Met name de Christenen ^) In Engeland zijn ook homosexuele daden tussen volwassenen binnenshuis onder private omstandigheden, die de openbare zedelijkheid niet kwetsen, strafbaar. Enige jaren geleden zijn er op instigatie van de Homosexual Law Reform Society pogingen gedaan om daarin verandering te brengen. De British Medical Association benoemde voor de bestudering dezer materie een speciale commissie. Hieruit resulteerde hel z.g. Wolf enden-report (aanvaard door 12 van de 13 leden der commissie), dat aanbeval homosexuele gedragingen tussen volwassenen boven 21 jaar onder dergelijke omstandigheden niet meer strafbaar te stellen. (Lancet 1955, II, 1288). Toen in het Lagerhuis een voorstel in bespreking kwam om de Regering uit te nodigen zulk een wetswijziging voor te bereiden, werd dit met een meerderheid van 2 op 1 verworpen (overigens in een slecht bezet Huis). Het oordeel van medici was verdeeld. In de kolommen van The Lancet kwamen de voorstanders meer aan het woord dan tegenstanders, die zich beklaagden onvoldoende ruimte te hunner beschikking te krijgen (cf. Lancet 1960, II, p. 92, 197 en 268). De tragische zelfmoord van een 17-jarigen jongen, die gevangen zat wegens een klacht van een homosexuele attentaat op een 13-jarigen knaap, werd door sommigen „uitgebuit" om propaganda voor de aanbevelingen van het Wolfenden-Committee te maken (Lancet 1959, II, p. 731, 789 en 853, 912 en 973). Men zie ook: A. Comfort, A matter of Science and Ethics, Lancet 1956, I, 147 en de Editorial „Homosexuality and the Law", Lancet 1959, II, 1071. Over het genoemde rapport het Supplement bij de Brit. Med. J. van 17 december 1955.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen