1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 64

A. A. VAN RULER

48

ons bezig zijn met de arbeid aan het sociale ideaal! Dan zijn wij voor het ons opgelegde deel bezig met de toekomst in historie en eschaton. Niet dat we ons geheel moeten opsluiten in dit sociale ideaal. Dat is weer de burgerlijkheid van de communisten. Er is méér. Dat ligt er omheen. Er is de natuur en het heelal. Er is het hart in zijn eenzaamheid. God is er en de eeuwigheid. De kerk is er ook. Van dat alles moeten we weet houden, als we bezig zijn met het sociale ideaal. Maar we zullen in geen van deze andere dingen mogen uitwijken. De samenleving van de mensen is het hart van historie en eschaton. 8. Hoe ver kunnen we het in onze arbeid aan het sociale ideaal brengen? Bij de beantwoording van deze vraag geef ik graag een paar gedachten door van prof. dr. A. G. M. van Melsen. Hij stelt, dat de moderne natuurwetenschap en techniek aan de mens een geheel nieuwe plaats in het geheel van de wereld hebben gegeven. De wereld is om zo te zeggen bezig, in zijn handen vloeibaar te worden. Nu kunnen eindelijk bergen verzet worden, gelijk Jezus dat van het geloof zei. De nood van de wereld kan nu resoluut worden aangevat, de caritas kan op een ongekend grote schaal worden gerealiseerd. We zijn om zo te zeggen bezig met de zelfverlossing. Vroeger moeten we strijden tegen het bijgeloof als vorm van het geloof. Tegenwoordig moeten we strijden tegen het kleingeloof als vorm van het geloof. Het wil mij voorkomen, dat dit niet te bond is gesproken. Er zullen ook bij deze opvatting van de zaak nog wel problemen overblijven. Ik denk bijvoorbeeld aan het probleem van de zonde: is er alleen maar nóód van de mens en de wereld? is er niet ook schuld? en hoe kan men deze plaatsen in het beeld van mens en wereld, zoals men dat onwillekeurig geneigd is te ontwikkelen vanuit de moderne wetenschap en techniek? Ik denk ook aan een probleem, dat daar nauw mee samenhangt, dat van de wedergeboorte: kan de mens, die niet alleen maar zondige daden doet, maar die zelf zondaar is, zichzelf verlossen van dit zondaar zijn? Kan de wetenschap zelf zorgen voor de zedelijke ontwikkeling van de mens, waaraan zij bij haar eigen reuzenontwikkeling zo'n schreiende behoefte heeft? Dat brengt ons dan vanzelf op een derde vraag: durft men werkelijk het woord „zelfverlossing" op de lippen te nemen, als men kijkt naar wat de moderne wetenschap en techniek ons brengen? is men niet eerder geneigd, het woord „zelfvernietiging" uit te spreken? waar blijft de vroomheid? waar het vertrouwen op God? waar de overgave aan zijn genade?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen