1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 279

ANTIEK HERMAFRODITISME

223

zijn de wilg en de populier. Van de protozoa of oerdiertjes kan men niet zeggen of de individuen tot het mannelijk of het vrouwelijk geslacht behoren. Wel kon de Maupas aantonen, dat onder bepaalde omstandigheden twee eencelligen met elkaar versmelten, waarna de voortplanting, die door deling geschiedt, weer sneller verloopt (7). Bij de regenworm en de tuinslak worden de eicellen en de zaadcellen door één individu gevormd. De pantoffelslak beweegt zich aanvankelijk vrij door het water voort en is dan mannelijk; daarna hecht hij zich op een oester vast en wordt dan vrouwelijk: zij brengt niet meer als voorheen zaadcellen, maar eicellen voort (33). Bij de geleedpotige dieren is het gonochorisme echter algemeen. In de oudheid heeft men wel gemeend, dat de hyena het ene jaar mannelijk en het volgende jaar vrouwelijk zou zijn (1,30 cd). De secundaire geslachtkenmerken, zoals de bewapening van sommige mannelijke kevers en het fraaie verenkleed van veel mannelijke vogels, zijn volgens Darwin ontwikkeld door geslachtelijke teeltkeus. Bij varkens wordt hf tamelijk dikwijls gezien en ook bij runderen komt het voor; de boer spreekt dan van kweeën. Men zou kunnen zeggen, dat bij het opklimmen in de dierenreeks de ontwikkeling van het geslachtsorgaan het gonochorisme noodzakelijk heeft gemaakt. De psychische mannelijke en vrouwelijke eigenschappen bij de mens worden grotendeels door de opvoeding bepaald (23) Het zich man of vrouw voelen behoeft niet overeen te komen met het anatomische en genetische geslacht; in dat geval spreekt men van transsexualisme. Als transvestitisme komt voor de drang kleding van het andere geslacht te dragen, nodig om tot een orgasme te komen. Terwijl bij veel lagere dieren hf normaal is, staat de Klinefelterpatiënt als een van de tussenvormen tussen de gewone man en de gewone vrouw in; hij is een intersex. Blz. 233 geeft een schema van hf bij de mens.

De Griekse en Romeinse

heelden

In 1892 beschreef Richer te Parijs een ziektebeeld als dat van Klinefelters patiënten. Richer sprak hier van „hermaphrodisme antique", omdat men in de Griekse en Romeinse kunst zoveel beelden vindt, die overeenkomen met deze vorm van hf (31, fig. 2). Het beroemdste beeld van een Hf uit de oudheid was dat van Polycletes, gemaakt van erts (30e). Het heeft er ongeveer uitgezien als het beeld van de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen