1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 186

144

G. A. LINDEBOOM

homosexuele „club" te vinden, de zedenpolitie kan dit infectueuze kwaad nauwelijks in toom houden. In iedere besloten gemeenschap, of het nu een jongensinternaat of een meisjeskostschool, een kazerne of een ziekenhuis is, kan het homosexuele gedrag van één persoon desintegrerend werken en desastreus worden voor het morele peil, de stemming en de arbeidsprestatie. Ik spreek in deze uit ervaring als directeur van een kliniek. Nog eens, zelfs wanneer men in een boekje over „ D e homosexuele naaste" over de sociale aspecten van de homosexualiteit gaat handelen, m a g m e n niet voorbijgaan aan d e ontzaglijke spanningen, die de homosexualiteit in elke samenleving oproept. Ook indien d e auteui dezer bijdrage, meer in overeenstemming met de titel van de bundel, zijn bijdrage anders benoemd had, bij voorbeeld „de homosexueel in de maatschappij", zou hij niet alleen h e b b e n mogen fulmineren tegen vooroordelen en verdachtmakingen, maar ook de moeilijkheden moeten hebben erkennen, die de homosexuele naaste in zijn omgeving schier zonder uitzondering te weeg brengt. L a a t ons over d e bijdrage van den anoniemen schrijver van „Homo sum. . . . " kort zijn. Hij beklaagt zich, wel terecht, over de dikwijls onchristelijke houding, die homosexuelen ondervinden, over h u n eenzaamheid en hun angst; hij geeft enkele levensberichten en vraagt tenslotte aan d e leidinggevende figuren in Christelijken kring een andere houding aan te nemen, zodat ze niet voortdurend het gevoel moeten h e b b e n uitgeworpen te zijn „als m e n het wist", en te aanvaarden, dat ze hun liefde in trouwe vriendschap trachten te beleven 1). ^) Een artikel over zijn eigen ongelukkigheid als homosexueel van de hand van een homosexueel (naar later werd gezegd: „a senior and widely respected member of a profession) verscheen in de Lancet van 1955 (II, p. 291). Een anoniem medicus, die zelf homosexueel is, en in de loop van een dertigjarige praktijk met honderden homosexuelen het onderwerp vertrouwelijk had kunnen bespreken, gaf aan de hand van 16 gevallen wat hij noemt „a typical cross-section of male homosexuality in the community" (A medical Practitioner. Male homosextuility. Lancet 1959, II, 1077). Het door hem ontworpen beeld lijkt mij vooral van belang, omdat de schrijver volledig begrip kon hebben voor d e ervaringen en gevoelens van zijn patiënten. Zijn conclusies zijn o.a. a) sommige mensen zijn volledig homosexueel en incapabel tot heterosexuele relaties; b) het voornaamste sexuele patroon wordt gegrondvest (laid down) in de vroege levensjaren; c) hetero- noch homosexuele activiteit, ook indien jarenlang voortgezet, schijnt de oorspronkelijke (underlying) basale sexuele oriëntatie te wijzigen. Voorts somt hij redenen op, waarom homosexuelen meestal geen medisch advies zoeken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen