1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 61

BIJBEL EN NATUURWETENSCHAP OVER DE TOEKOMST

45

en in het rijk der heerlijkheid ontvangen wij niet iets, wat qualitatief en essentieel iets anders zou zijn, dan wat wij nu reeds hebben, namelijk de heiligheid, de heiliging — welke ook een heiliging van de aarde is. Het is maximaal modaal iets anders, namelijk niet meer zo verhuld en daarom niet meer zo gebroken door de implicaties van de zonde. Hier zitten dus — en dat in de vierde plaats — twee elementen in, die nog even onderstreept moeten worden. Enerzijds het element, dat de menselijke daad wordt ingeschakeld en opgenomen. God is aan de gang. Wij plegen dat met name van het eschaton te zeggen: het rijk komt niet door onze arbeid, maar het komt alleen van God, loodrecht van boven. Dat is eenzijdig. Wij moeten het evenzeer zeggen van de historie. Men raakt de essentie van de historie kwijt, als men daar niet aan vasthoudt: dat God aan de gang is (in het tumult van de volkeren én in het tumult van ons hart). Maar dan is het nog eenzijdig, om dat alleen te accentueren. God is aan de gang. Maar op de wijze van de Geest. Daarom met inschakeling (in verkiezing én verwerping) van de mens. Wij zijn ook aan de gang. Bijvoorbeeld ook wetenschappelijk en politiek. Moet men dit alleen van de historie zeggen? Moet men het niet ook van het eschaton zeggen? Is het een toelaatbare overweging, een atoombomvernietiging van de wereld theologisch te verstaan onder het gezichtspunt van het menselijk aspect van de eschatologische toorn van God? Ik vraag maar. Anderzijds zit in de voltrokken gedachtengang ook het element van de evolutie. Wij zijn tegennwoordig bezig, de christelijke gedachte van de schepping en de moderne gedachte van de evolutie met elkaar te synthetiseren. Moeten we niet iets soortgelijks beproeven terzake van de christelijke gedachte van het eschaton? De eschatologische denkwijze heeft van oudsher evolutie-aspecten gehad. Dat was een van de dingen, waardoor de jonge kerk het won. Het fatalisme en pessimisme van het hellentische levensgevoel werden doorbroken. Er kwam besef, dat de wereld uiteindelijk op haar pootjes terecht komt. Ook het besef, dat alles in de sfeer van de vrijheid geschiedt, zowel aan Gods zijde als aan 's mensen zijde. Daarom ook het besef, dat er voortgang, verandering, beweging, vooruitgang in het historische proces zit. Dat zijn allemaal oerchristelijke noties. Daarin werkte bijbels ferment. Moeten we dat in de tegenwoordige tijd niet weer opnemen? Natuurlijk: er is ook de incarnatie van de Satan, de samenballing van het kwaad, daarom het katastrophe-element. Maar we zagen reeds: daar gaat het doorheen! Ook deze hoogten en diepten van de christelijke, eschatologische verwachting zijn geen verhindering, om aan de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen