1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 59

BIJBEL EN NATUURWETENSCHAP OVER DE TOEKOMST

43

prettig zijn, als we allemaal ook nog een beetje charismatisch begaafd waren. Maar laten we niet denken, dat we de wereld volledig in onze greep krijgen. Christus is nog in doodsnood (Pascal). Of laat ik een toontje lager zingen: verwacht niet, dat een theoloog U kan zeggen, hoe de toekomst zal verlopen en hoe de laatste dingen zich zullen afspelen. Als U dat van hem verwacht, dan zegt hij: U moet me niet storen, ik zit met kaarten te spelen. 6. Een van m'n belangrijkste troeven heb ik zo juist op de tafel gelegd: het gaat — in historie en eschaton — om en over deze wereld. Daar moeten we nu wel iets dieper op ingaan. Want er plegen nogal wat bezwaren tegen te worden ingebracht. In de eerste plaats is er het bezwaar van het katastrophale. Is het eschaton in de bijbelse, christelijke voorstellingswereld niet een katastrophe, welke over de wereld komt? En betekent deze katastrophe niet de ondergang, het einde, de dood voor de wereld? Hoe kan men dan nog zo krachtig accentueren, dat het én in de historie én in het eschaton om en over deze wereld gaat? Daarop valt te antwoorden, dat men ook niet alleen op het katastrophale de nadruk moet leggen, maar evenzeer op de continuïteit, welke in alle katastrophaliteit heerst. Het bootje gaat door een enorme stroomversnelling, maar het gaat er doorheen, Hoe enorm de stroomversnelling van het eschaton is, kunnen we ons nauwelijks voorstellen. We moeten in ieder geval woorden gebruiken als „ondergang", „einde", „dood". Moeten we ook een woord als „niets", ,,het niets" gebruiken? Valt de wereld eschatologisch weer in niets terug, zoals ze uit niets geschapen is? Daarover kan men twisten. Maar niet daarover, dat, als men zegt, dat ze in niets terugvalt, men ook moet zeggen, dat ze dan door dat niets wordt heengehaald. Dat is de kracht van de Schepper en de Verlosser. Daarom staan we als christenen juist zo zonnig in de wereld: we zijn geborgen in die kracht. En het is niet alleen de kracht van God, maar ook de trouw van God. Hij doet ongehoord nieuwe dingen, maar in alle nieuwheidt van zijn daden is Hij ook trouw aan alle oude dingen — die ook van Hem waren. De nieuwe aarde is geen andere aarde, maar is deze aarde, vernieuwd. Alle katastrophaliteit neemt geen schilfertje weg van deze identiteit. In de tweede plaats is er de kwestie van het in of buiten de tijd. Daar wordt het helemaal voelbaar, dat we theologisch met plaatjes spelen. Immanuel Kant wees er al op, hoe antinomisch ons denken

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen