1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 178

136

G. A. LINDEBOOM

zorg? En zou het zelfs, indien dit zou zijn geschied (wat mij niet bekend is), zonder dat er voldoende gehoor en een klankbodem was gevonden, toch niet beter, althans te overwegen zijn geweest, ervan af te zien een zaak, die tenslotte (de laatste bijdrage van deze bundel zegt het expressis verbis) voor de persoonlijke verantwoordelijkheid van den pastor ligt en liggen blijft, te brengen in de publiciteit — zulks tot „bewaring en bevordering van het Christelijk leven"? i). Deze opmerking betreft eigenlijk ook allerlei vragen, die samenhangen met het sexuele en homosexuele gedrag. In mijn boekenkast staan werken over deze problemen, waarin de auteur zo nu en dan zo maar overgaat in het latijn 2). Zou dat eigenlijk niet beter zijn, dan dat men alles, maar dan ook alles (ik denk aan wat Sartre ergens schreef over de beleving van de sexuele reacties van het eigen lichaam) aan de drukpers toevertrouwd in de landstaal, zodat ieder, rijp en groen, het lezen kan? 3). Intussen, alea jacta est. Ridderbos heeft de teerling geworpen, de Rubicon overschreden, en hij zal zelf de eerste zijn te erkennen, dat daardoor een situatie geschapen is, die vraagt om volledige aandacht, waakzaamheid en eerlijke critiek vanuit het eigen confessionele milieu. Ook deze auteur gaat primair niet uit (wat men toch min of meer zou verwachten), van wat de Bijbel zegt over de (sexuele) verhouding van man en vrouw, maar hij zoekt of er in de Bijbel een verbod is te vinden voor een homosexuele verhouding. Deze studie is theologisch en exegetisch niet overal goed doorzichtig. De lezer vraagt zich telkens af: waar wil de schrijver nu eigenlijk naar toe? Men begrijpt dit artikel dan ook eerst goed, wanneer men er voortdurend aan denkt, dat Ridderbos vrij scherp onderscheidt tussen echte en niet-echte homosexuelen. Anderen spreken in dit verband van ^) Tenslotte stellen zelfs de medici, die toch de naam hebben geen blad voor hun mond te nemen, niet alle facetten en nuanceringen van hun medisch-ethische problemen, die ze zijn tegengekomen, te boek. ^) Ik herinner me eens in een Rooms tijdschrift in het latijn een korte notitie gelezen te hebben: „De usu prudente telephonii", waarin de pastoors werden aangemaand in interlocaal verkeer, waarbij een telephoniste het gesprek zou kunnen afluisteren, toch voorzichtig te zijn. ^) Het is toch niet voor niets, dat zelfs in de elkaar opvolgende Bijbelvertalingen verschillende zeer realistische uitdrukkingen uit het Oude Testament overgebracht worden in uitdrukkingen, die onze moderne oren minder schokken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen