1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 165

FELIX PLATTER, 1536—1614

123

verwerven. Naar aanleiding daarvan werd hij met de rode toga bekleed, zoals ook ongeveer een kwarteeuw daarvóór Rabelais werd omgehangen. Een jaar later, in september 1557, beëindigt hij zijn studie in Bazel met een doctoraat aan de Universiteit en begint dan direct daarop zijn academische werkzaamheden. Jaren lang is hij een van de meest vooraanstaande leden van de medische faculteit in Bazel. In de herfst van zijn lange leven — in 1602 — publiceert hij een driedelig leerboek der geneeskunde, de Praxis Medica. Dit werk heeft meer dan een eeuw de auteur overleefd. In 1614 voegt hij daaraan nog een nieuw werk toe, dat bestaat uit een verzameling casuïstische bijdragen, de Observationes. Het eerstgenoemde boek, de Praxis Medica, werd vaak herdrukt en de laatste druk — evenals de vorige ongewijzigd — verscheen in 1736. Wij kunnen ons thans moeilijk meer voorstellen dat een medisch leerboek een dergelijke respectabele leeftijd bereikt. In zekere zin vindt men hierin een aanwijzing, dat de ontwikkeling van de geneeskunde, ook in de 17e en 18e eeuw, nog maar langzaam voortschreed. Voor wat het psychiatrische deel van het leerboek betreft mag ik er in de eerste plaats wel op wijzen, dat Platter ook tegenwoordig nog algemeen bekend staat als de vader van de klinisch-psychiatrische classificatieleer. De ordening van de verschillende psychiatrische ziektebeelden was een probleem dat in de Griekse geneeskunde korte tijd aan de orde geweest was en — zoals bekend — werden bij de antieken reeds de namen manie en melancholie gebruikt. Kahlbaum noemt deze namen „zeitlose Typen". Terecht, omdat ook heden ten dage deze namen nog vrijwel ongewijzigd worden gebruikt. In de middeleeuwen kwam weinig nieuws naar voren en zeker was er geen sterke behoefte aan een uitgebreide classicifatie van ziektebeelden. De eer van de eerste ordening van psychiatrische ziektebeelden op wetenschappelijke basis komt inderdaad wel toe aan Platter. Gedeeltelijk sluit hij daarbij aan bij het naïeve algemene ordenings-principe dat tot die tijd gebruikelijk was. Men deelde n.l. de ziekten in volgens de regionen van het lichaam en trachtte op die manier een bepaalde ordening tot stand te brengen. In het algemeen kan men in de loop der tijden verschillende indelingsprincipes constateren. Zo kent men die volgens de regionen van het lichaam, die volgens een meer speciale localisatie, die volgens de verschijnselen (een indeling die meestal een psychologisch karakter draagt) en die volgens de oorzaken. In vele gevallen lopen de verschil-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen