1962 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 213

PSYCHOLOGIE ALS SURROGAAT VOOR RELIGIE

167

De therapie die deze pseudoreligie wil „entmythologiseren" en de patient zo wil bevrijden uit zijn slavernij wordt door de patient (aanvankelijk) beleefd als de verschijningsvorm bij uitstek van zijn persoonlijke religie. De ziekte en de therapie worden met elkaar verwisseld en de psychiater is schuldig aan het bestaan van psychiatrische ziektebeelden. Ik verzeker U, dat ik niet overdrijf. In de therapie van niet-psychotische mensen kan men dit verwijt letterlijk vernemen, en de weerklank hoort U nog in de grapjes die betogen dat de psychiater iedereen voor ziek houdt en geen normaal zieleleven erkent. Intussen is dit probleem niet het allermoeilijkste. Wij leven niet meer in het tijdperk van de Victoriaanse pruderie en het begint toch langzamerhand wel door te dringen dat de Bijbel zelf op onbevangen wijze spreekt over het sexuele leven zonder angst en zonder valse schaamte, dat het gebod niet luidt: „Gij zult leven alsof gij geen sexuele verlangens kent" maar „gij zult Uw naaste liefhebben". De mens die door middel van een psychoterapie wat vrijer en wat eerlijker staat tegenover zijn eigen begeerte, behoeft daarom niet te vervreemden van de kerk of vreemde goden te gaan dienen. Ook het verwijt (Brunner: Eros und Liebe) dat Freud door zijn rampzalige populariteit de mensen verleid zou hebben tot de moderne losbandigheid en prae-ocupatie met het sexuele is wel te karikaturaal, om het hier ernstig te gaan weerleggen. Men zou met hetzelfde recht Newton kunnen verwijten dat hij door zijn rampzalige studie over de zwaartekracht verantwoordelijk was voor alle valpartijen van de moderne mens. Een groter moeilijkheid bij onze patiënten „van Christelijke huize" is hun verborgen maar daarom des te hardnekkiger hoogmoed, hun phariseïstische eigendunk, waarin zij menen van beter gehalte te zijn dan de schare die de wet niet kent en het niet nodig hebben door een misschien wel ongelovige therapeut geholpen te worden in hun levensmoeilijkheden. Op deze klip kan de therapie helaas soms stranden. Zoals een patient van K. Homey het uitdrukte „I took my moral superiority humbly for granted". De stelling dat een waar geloof beschermt tegen de dwaalwegen van de neurose (over welke stelling te spreken zou zijn) wordt op onverantwoordelijke wijze toegepast in de redenering: „ik ben een goed Christen en heb dus een waar geloof en dm ben ik niet neurotisch.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen