1963 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 287

SPANNING EN ONTSPANNING IN BETREKKING TOT DE ARBEID *) door A. C. DROGENDIJK

Een van de bloemen die de mens bij zijn verdrijving uit het paradijs meekreeg was: de arbeid. Wel zou de Goddelijke opdracht de aarde te bearbeiden en in cultuur te brengen, voortaan met moeite en zorg gepaard gaan — immers als straf op de zonde zou hij in het vervolg „in het zweet zijns aanschijns" zijn brood verdienen — maar niettemin zou in en door de arbeid het beeld Gods in hem openbaar worden, n.l. scheppend bezig te zijn. Hoofd- zowel als handenarbeid kan en moet daarom als een zegen aangemerkt worden. Niet altijd heeft men dit zo beschouwd. Zo is er een tijd geweest, met name in de oudheid, dat — althans de filosofen — de handenarbeid als smadelijk, als mensonwaardig beschouwden. Handenarbeid deugde alleen voor de slaaf en met deze verachtelijke arbeid bemoeide „de vrije man" zich niet. En lange, lange tijden heeft men de arbeid beschouwd als een noodzakelijk kwaad, waaraan niet te ontkomen viel. Eerst in de allerlaatste tijd, toen het sociale geweten was wakker geschud en men tot het besef kwam dat tegen de uitbuiting en verwaarlozing van de arbeidersklasse iets gedaan moest worden, is men tot andere gedachten gekomen en de arbeid in meer positieve en ideële zin gaan waarderen. De arbeid is wel noodzakelijk voor onderhoud des levens, maar het is geen smaad maar een roeping, in vrijheid te aanvaarden, een cultuuropdracht, welke vaak een grote mate van zelfstandigheid met zich medebrengt en in bepaalde gevallen zelfs een eer. Arbeid kan b.v. een offer zijn dat men brengt terwille van iets anders. Ook is de arbeid niet alleen een middel om geld te verdienen, maar heeft ook een doel in zichzelf. Door de arbeid voedt men zichzelf op, door de arbeid ontwikkelt men zichzelf, door de arbeid bevordert men de cultuur, door de arbeid geeft men een zinvolle inhoud aan zijn bestaan. En in de arbeid vindt men voldoening, in de *) Naar een voordracht, gehouden op de conferentie van ChristenWerkgevers te Nunspeet op 14 oktober 1963.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen