1963 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 256

206

J. A. M. WETERMAN

curieus gebeuren aankijken om daarna weer over te gaan tot de orde van de dag. Ook zij herkennen Gods hand. Het gebeuren krijgt zodoende een collectieve repercussie — en wordt daarmee volledig tot mirakel. Het woord „mirakel' wordt hier dus in een begrensde zin genomen, die vooral onder rooms-katholieken gebruikelijk is i). Een mirakel in deze zin wordt dus dan ervaren, wanneer een concreet gebeuren Wordt beleefd: als onverwacht en opvallend, doordat het buiten de normale regelmaat valt; als werkelijk geschied in „onze" wereld en dus in principe waarneembaar en geschikt om een collectieve beaming op te roepen; als tegelijk uitreikend buiten deze wereld en verwijzend naar een totaal andere orde, die buiten de normale grenzen ligt. Deze „hogere", ,,diepere", „wijdere" werkelijkheid wordt ervaren als inbrekend in de onze. Tussen deze beide genoemde typen in ligt de beleving van het wonder als een voor mij alleen ervaarbare (vooral positieve) lotsbeschikking, waarin ik iets van „leiding", van providentieel gebeuren ervaar. Voor anderen behoeft het betreffende gebeuren niet als uitzonderlijk te gelden; maar voor de persoon, die er door geraakt wordt, getuigt het van een totaal andere orde, die hem omgrijpt en draagt. De volgorde, waarin deze drie typen werden opgesomd, dient men (op deze plaats, in de aanvang van het betoog) niet zelf als significatief te beschouwen. Het behoort immers juist tot een der vraagpunten, hoe de verschillende belevingsvormen van het wonder zich ten opzichte van elkaar verhouden. Daarnaast ontstaat het probleem welk — in elk der genoemde typen — het aandeel is van de duiding en van de eigenlijke ervaring en de daarmee verwante vraag naar de subjectieve en de objectieve component in deze belevingen (en hun duiding). Daarachter weer ligt als drijvende stimulans, dat wat men de desacralisering of profanisering van onze moderne levenssfeer heeft genoemd, In dit proces wordt de zone van „het heilige" steeds meer geïsoleerd en teruggedrongen — tot een wijken achter de horizont toe („Gott ist tot"). Daarmee wijkt ook het wonder: voor de „ijzeren 1) Naar woordafleiding is „mirakel" (lat. „miraculum", uit „mirari", zich verwonderen) even breed in betekenis als het woord ,,wonder". Of de ongunstige bijklank, die het woord in zijn meer verengde betekenis vaak krijgt voor niet-katholieke oren (mirakel als show-wonder), reden van bestaan heeft, zal uit het vervolg moeten blijken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen