1963 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 237

VAN WAARNEMING

NAAR BEHANDELING

191

kan zijn. Ofschoon het terrein der „actie" niet zal worden behandeld, dient toch voor deze tweede diagnose een uitzondering gemaakt. Want indien de opererende operateur op de vastgestelde afwijking stuit dient nader beslist te worden, hoe verder te handelen. De beslissing kan zéér voor de hand liggen, doch soms ook niet geringe moeilijkheden medebrengen. Ook nu geldt de reeds genoemde regelmaat van onderzoek: vaststellen der feiten, interpretatie, e.v. lokalisatie, definitieve beslissing hoe te handelen. Baglivi! Wat het eerste betreft kan nu een anatomische diagnose worden gesteld, waar tot dusver vaak slechts een klinische dito mogelijk was. De behandeling kan zijn een radicale d.i. genezing brengende of slechts een palliatieve d.w.z. een ingrijpen dat verlichting van het lijden brengt of de levensduur verlengt. Blijkt de anatomische afwijking niet vatbaar voor behandeling om technische redenen, dan zal straks op de ziektegeschiedenis prijken: casus inoperabilis; exploratio! Men raakt aan veel gewoon in onze branche: genoemde bevinding is teleurstellend doch nog wel te verwerken! Doch het kan ook anders zijn. Wanneer twijfel aan het welslagen van een operatief ingrijpen bestaat, waar de techniek de grenzen van het mogelijke of van het toelaatbare gaat naderen, is de beslissing tot abstineren bij een op zichzelf ongeneeslijke ziekte niet moeilijk. Doch wanneer een op zichzelf mei-ongeneeslijke ziekte welhaast onoverkomelijke technische moeilijkheden medebrengt, dan is er sprake van een zedelijke verantwoordelijkheid, temeer nog, wijl de persoon, die het aangaat, n.l. de patiënt, geen stem in het kapittel heeft. Deze situatie is de meest dramatische, de meest verantwoordelijke, in het chirurgen-bestaan. En u zult mij ten goede houden, dat het niveau waarop we nu zijn beland, niet dan met schroom wordt betreden. Want ofschoon de Almachtige alléén over leven en dood beschikt, kan het voor een mens, door een onverstaanbare en onbegrijpelijke voorbeschikking zijn weggelegd, in het drama een rol te spelen. De reactie van de chirurg zal verschillend zijn naar gelang zijn psychische constitutie. De een, meer cynisch aangelegd, verbergt zijn emoties, met enkele onverschillig klinkende, doch zijn gemoedstoestand ontdekkende, gewoonlijk domme woorden en met een verschrikkelijk slecht humeur. De andere, meer opgewekte, maniakale persoonlijkheid tracht de omgeving duidelijk te maken, dat de regels van het spel volkomen zijn gevolgd, doch dat machten, buiten zijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen