1963 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 241

EERSTE INTERNATIONALE CONGRES CHRISTEN-ARTSEN

195

Dr. Paul Tournier opende de rij met zijn voordracht „Towards a Christian anthropology". Jammer, dat zijn kennis van het Engels zich tot de titel scheen te beperken, zodat de rest ervan in het Frans werd gehouden. Anders zouden velen van de Engels sprekende deelnemers aan deze uitstekende voordracht meer hebben gehad. Het antwoord op de vraag „wat is de mens" vinden wij uiteindelijk slechts in het „ecce homo" uit het Evangelie. Daarin ligt de universele kennis betreffende de waarheid over de mens. Wij mogen nog vermelden, dat Tournier zijn jaarlijkse „Tournierconferentie" in 1963 niet heeft gehouden om het FICCP te begunstigen. Het zou te ver voeren om hier het gehele programma te refereren: wij moeten ons tot het belangrijkste beperken. Na de voordrachten werd in het algemeen openhartig gediscussieerd, soms over praktische, soms over meer speculatieve aspecten van de zaak. Vooral de dinsdagmiddag stond op een hoog peil. Dr. Harnik uit Zurich sprak over „Ziekte en zonde": „Wie heeft gezondigd, deze of zijn ouders". De geneeskunde heeft van de oudheid af tot heden toe het ziekteprobleem causaal benaderd. Dit is echter iets geheel anders dan de vraag over de blindgeborene (Joh. 9). Duistere demonen, magie of concrete fysische en chemische oorzaken en zelfs de bewuste of onbewuste schuldgevoelens van de dieptepsychologie hebben niets met zonde te maken. Dat onverteerde schuldgevoelens niet alleen tot neurosen, maar ook tot somatische ziekten kunnen leiden, ziet de psychosomatische geneeskunde terdege in. Het willen genezen van zulke ziekten langs de psychotherapeutische weg of langs de weg van schuldbelijdenis en vergeving betekent echter een kortslmiting, die tot teleurstellingen leidt. Hiervoor noemt Harnik vier mogelijke oorzaken. 1) De onmogelijkheid om de relatie tussen de twee categorieën (schuldgevoel en geweten enerzijds, de objectiviteit van zonde anderzijds) op de juiste wijze te verstaan. „Die Bibel lasst uns in dieser Hinsicht ohne Antwort, denn für sie ist jeder Mensch, mit oder ohne Schuldgefühle, Sunder." 2) Ziekte wordt door de patiënten vaak als straf ervaren. Dit blokkeert de weg naar zondebesef; op analoge wijze ziet men dat bij strafgevangenen gebeuren. Men zou het misschien zó kunnen zeggen: „De mens vlucht voor zijn zonde in de ziekte". De uitdelging van de schuld is echter te zoeken in Jes. 53, 3-5: „Hij was veracht en van mensen verlaten, een man van smarten en vertrouwd met ziekte, ja, als iemand voor wien men het gelaat ver-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen