1963 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 245

EERSTE INTERNATIONALE CONGRES CHRISTEN-ARTSEN

199

Het is vooral dit laatste, wat wij als christen-artsen over de gehele wereld met en voor elkander zullen mogen en moeten doen. Het congres heeft ongetwijfeld mogen bijdragen in het vormen van een hechtere gemeenschap. Het voornemen om over drie jaar in Oxford (Engeland) een tweede congres te houden, werd met algemene instemming begroet. Tot slot nog iets over de „social activities". De dames zagen o.a. het Rijksmuseum, de Amsterdamse grachten, de bloemenveiling in Aalsmeer. Daarnaast waren voor het voltallige congres nog enkele bijzondere evenementen georganiseerd. De ontvangst door de Vrije Universiteit werd reeds vermeld. Verder werd ons in het Gemeentemuseum een ontvangst aangeboden namens het Gemeentebestuur van Amsterdam. Men werd daarbij in de gelegenheid gesteld om de prachtige stijlkamers te bewonderen, waar doorgaans slechts hooggeplaatste gasten van de stad Amsterdam worden toegelaten. Een gebaar, dat op hoge prijs is gesteld. Het toppunt in deze sector was echter het harpconcert bij kaarslicht in het Haarlemse Frans Halsmuseum. Voor ons speelden: als soliste de harpiste Suzanne Mildonian, in duo-spel Yvette Colignon en Edward Witsenburg. Onder de strenge blikken van Dirk Geesteranus, Johannes van de Leije en Maarten Vermeulen, de als tot leven gewekte regenten van het Leprooshuis te Haarlem, geschilderd door Jan de Bray (1667), kon men zich terug wanen in onze Gouden Eeuw, waarin intussen de lepralijder op de achtergrond de „animi consolatio" even hard nodig had als de zieken van vandaag. Het programa, waarin naast Bach en Scarlatti ook namen van jongere componisten voorkwamen, vertoonde een duidelijke klimax, eindigend in „Variations sur un thème dans Ie style ancien" van de Frans-Amerikaanse harpist-componist C. Salzedo (geboren 1885). De betoverende mengeling van oud en nieuw in dit door de soliste subliem uitgevoerde werk en in deze omgeving hebben velen diep ontroerd. In de pauze dronken de gasten, terwijl de schutters van de Sint Jorisdoelen hun glazen hieven, met smaak hun kopje koffie, opgetogen over deze onvergetelijke avond. Dat er op Hollands beschavingsakker niet louter edele inheemse of exotische vruchten groeien, daarvan kon men zich de volgende dag nog overtuigen: na de sluiting van het congres werd een tocht gemaakt naar Volendam en Marken, deels per bus en deels per boot. Deze tocht en de lunch in Volendam gaven nog ruimschoots gelegen-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen