1963 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 295

SPANNING EN ONTSPANNING

241

ziekte en andere soortgelijke ziekelijke stoornissen. Een van de meest typische ziektebeelden, in het bijzonder voor deze kring van belang, is wel laatstgenoemde ziekte; vandaar dat ik hier iets langer bij wil stilstaan. Allereerst iets over de naam. Vroeger dacht men dat dit ziektebeeld alleen werd aangetroffen bij managers, bij degenen die een leidende en hiermede corresponderende drukke functie hadden (directieleden, bedrijfsleiders, vooraanstaande intellectuelen, politici e.d.). Vandaar de namen: managers disease, die Unternehmer-Krankheit, la maladie des chefs. Later heeft men ervaren dat dit ziektebeeld even goed voorkomt onder lagere groeperingen, onder kantoorbedienden (white collar workers), arbeiders en winkeliers, om maar enkele voorbeelden te noemen. Het essentiële is niet zo zeer het leiderschap, als wel dat vele mensen in en buiten hun eigenlijke werk zeer druk bezet zijn, voordurend onder hoge spanning werken, zichzelf niet ontzien (en omgekeerd niet ontzien worden) en derhalve permanent overbelast zijn"). M.a.w. de managersziekte is een typische civilisatieziekte, want iedereen die te weinig rust krijgt en te veel verantwoordelijkheid heeft, te laat naar bed gaat en teveel in zijn werk verdiept is, van de ene spanning in de ander valt, zonder de nodige, dagelijkse ontspanning, loopt de kans vroeg of laat aan deze ziekte ten prooi te vallen. Wat verstaat men nu onder de managersziekte? Hieronder verstaat men een vroegtijdig lichamelijk en psychisch aftakelen, c.q. ineenstorten van mensen, op wier schouders een te zware last en te grote verantwoordelijkheid drukt. Hierbij gaat het in hoofdzaak om klachten als last van maagzuur, hartkloppingen, nerveuze onrust, prikkelbaarheid, slapeloosheid, moeheid, neuralgiforme pijnen, om maag- en hartaandoeningen, verhoogde bloeddruk, hersenbloedingen e.d. ziektebeelden. De voortdurende druk waaronder deze „leiders" staan, hun onaflaatbare psychische spanningen zouden ook hun uitwerking hebben op de tonus van de bloedvaten en leiden eerst tot voorbijgaande functiestoornisen en later tot blijvende organische veranderingen in het vaatstelsel. Zijn deze stoornissen alleen van functionele aard, dan zijn zij wel lastig, maar ongevaarlijk. Zijn zij echter van organische aard, doordat er pathologisch-anatomische veranderingen optreden, dan zijn zij niet alleen ongemakkelijk maar ook gevaarlijk (hartinfact). De grens tussen deze twee toestanden is overigens moeilijk te trekken en hier is op zijn plaats het bekende woord van Heinemeyer: „Van de angina temporis (tijdnood) naar de angina pectoris (hartkramp), il n'y a qu'un pas".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen