1963 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 235

VAN WAARNEMING NAAR BEHANDELING

189

de moeizame weg der geneeskundige wetenschap tracht te bewandelen, hetgeen gewoonlijk betekent een schoorvoetend verderkomen, ziet de verhoudingen anders. Ziekten van hart, longen, lever, maag, nieren, ingewanden, schildklier en de andere organen der interne secretie, zijn deze niet beider terrein geworden? Niet zelden is het de internist geweest, die de grondslag voor de heelkundige behandeling heeft gelegd. Een sprekend voorbeeld hiervan is de z.g. blinde darmontsteking, de appendicitis. Het was de Franse internist der vorige eeuw, Dieulafoy, die op onovertroffen wijze de appendicitis beschreef, niet alleen in zijn tot heden lezenswaardig boek „Manuel de Pathologie Interne", doch tevens de operatieve behandeling der ziekte verdedigde. „Le traitement chirurgical précoce est Ie seul traitement de l'appendicite; il est le seul qui mette a l'abri des accidents immédiats et des accidents éloignés, il est le seul qui prévienne les rechutes et leurs consequences!" Niet minder merkwaardig is het idee van Talma, in leven hoogleraar te Utrecht in de inwendige geneeskunde, toen hij adviseerde het omentum in verbinding te brengen met de voorste buikwand bij levercirrhose met stuwing, om op deze wijze de bloedstroom via de buikwandvaten te bewerkstelligen. Dat inderdaad anastomosen ontstonden is gebleken, doch helaas niet genoeg om het euvel te verhelpen. Bijna op elk terrein der pathologie ontmoeten inwendige geneeskunde, waaronder ook de neurologie ware te verstaan, en de heelkunde elkander en het wil mij voorkomen, dat dit contact steeds zal toenemen. Het zij mij vergund hier nog iets aan toe te voegen. Vooral in een Universiteits-kliniek is het van het allergrootste belang, dat internist en chirurg elkander verstaan. Niets is fataler voor de ontwikkeling der geneeskunde en het onderwijs, dan wanneer het tegendeel het geval is. Dan toch wordt wetenschappelijke vooruitgang in hoge mate geremd niet alleen, doch de dissonantie laat zich vroeger of later tot ver buiten het ziekenhuis voelen. Nu is het niet de bedoeling te zeggen, dat interne kliniek en heelkunde steeds parallel gaan; uitgebreide gebieden der interne kliniek worden door de chirurg niet betreden en omgekeerd, b.v. de traumatologie gaat veelal buiten de interne kliniek om. En toch, ook dan weer hebben we niet zelden elkander nodig. Nog eens, geneeskunde en heelkunde zijn twee facetten van dezelfde wetenschap. Een chirurg is dokter, die zijn recepten zelf toe-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen