1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 282

234

H. VERHEUL

eerst ingaan op de massameting met de interpretatie van de gevonden resultaten en daarna op het gebruik van dit apparaat als producent van gescheiden isotopen bij andere experimenten in de Kernfysica. Om massa's zo nauwkeurig mogelijk te kunnen bepalen moet het scheidend vermogen van de opstelling zo groot mogelijk zijn; vergroten van het scheidend vermogen van een bepaald apparaat gaat echter gepaard met intensiteitsverlies. Daarom zullen de te gebruiken detectoren zo gevoelig mogelijk moeten zijn. De detectie kan geschieden met een fotografische plaat, die een bepaald stuk van het massaspectrum tegelijk registreert, of met een ionendetector waarmee men het spectrum aftast. In het eerste geval spreekt men van een massaspectrograaf, in het tweede geval van een massaspectrometer. Bij gebruik van een fijnkorrelige, zeer gevoelige film heeft men de zwarting kunnen waarnemen, die een ionenstroom van lO-^^A gedurende 10 minuten op een beeldvlak van 4 mm2 veroorzaakte. Slechts 5000 ionen hadden de zwarting veroorzaakt. Als voorbeeld van een ionendetector noem ik u de electronenvermenigvuldiger, waarin men gebruik maakt van secundaire electronenemissie. Ook hiermee heeft men ionenstromen in de orde van 10-^9 tot lO-^oA kunnen waarnemen. Combineert men deze detector met een meerkanaalspulshoog' te-analysator, dan kan men de storende signalen nog scheiden van de signalen veroorzaakt door ionen, hetgeen de gevoeligheid verbetert. Om zwakke bundels te detecteren, die zich juist naast een zeer intense bundel bevinden, zijn er tweetraps massaspectrografen geconstrueerd. Dit werd gedaan om het effect van de flanken der pieken in het massaspectrum te verminderen. Deze flanken worden onder meer veroorzaakt door verstrooiing der ionen in de bundel aan moleculen van het restgas in de vacuümkamer. Zo'n zwakke satellietpiek valt dus samen met de flank van de intense piek en is nog net waar te nemen als haar intensiteit een factor 105 kleiner is dan de intensiteit der hoofdpiek. Door nu 2 magnetische sectorvelden te gebruiken, waarbij het beeld der satellietpiek ten gevolge van het eerste veld, weer als bron fungeerde voor het tweede veld, kon men deze factor vergroten tot 108. Om het massaverschil van ionen zo nauwkeurig mogelijk te bepalen, meet men zeer precies het massaverschil van twee ionen, waarvan verwacht wordt, dat de massa's ongeveer gelijk zullen zijn. Bijvoorbeeld NH2+ en CH4+, beide met atoomgewicht 16. Met behulp

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen