1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 62

'Öoekbespreking G. Ernest Wright, De Boodschap van het Oude Testament. Vertaling Dr J Rmzema Uitgevers Mij De Graafschap, Aalten Z] (1964), 120 blz Prijs ƒ 4,25 13 X 19 cm We leven tegenwoordig snel, ook theologisch, vandaar de vraag of een Nederlandse bewerking van Wright's Haskell Lectures uit 1949 thans nog zm heeft De auteur is echter een bekwaam Oudtestamenticus en daarom kan men zeker zijn winst doen met wat er indertijd door hem gezegd is Wèl had de vertaler m 1 m zijn Woord Vooraf (waarin hij uiteenzet dat hij het niet m alle opzichten met Wright eens kan zijn) op de inmiddels enigszins veranderde probleemstelling kunnen wijzen, we hadden de passages, waarin de auteur zich tegen de godsdiensthistorische richtmg afzet, dan met meer opluchting kunnen lezen, want schimmen doen geen kwaad meer De hoofgedachte van „The Old Testament against its environment" is als volgt Oud-Israel bevond zich m een wereld, waarin men zijn goden uit de natuur kende „De natuur is een levend organisme en de mens beschouwde de krachten der natuur als persoonlijke wezens" (blz 19) Het unieke van oud-Israel is nu, dat zijn God de God van de geschiedenis IS, die zich m de heilsdaden van Uittocht, Sinai-wetgevmg en kortom heel de heilshistorie geopenbaard heeft Vanwege het persoonlijk karakter van dit Godsgeloof kent het Oude Testament geen godenpaar, zoals in de natuurgodsdiensten, veroordeelt het de beeldendienst waardoor het Goddelijke in de sfeer van het kreatuurlijke getrokken zou worden, en bevat het geen mythologische geschriften (blz 21 v v ) In het vervolg van het boek wordt dit nader

uitgewerkt aan de hand van de thema's monotheïsme, verbond, magie enz Wat Wright betoogt, is thans vrijwel algemeen aanvaard door de Oudtestamentische theologie. De discussie draait nu om vragen als de verhoudmg van Gods Werk en Gods Woord in de geschiedenis, de distantie tussen het beeld dat Israel van zijn verleden getekend heeft en het beeld dat de historisch-kritische wetenschap ontworpen heeft, de relevantie van het unieke van oud-Israel Met dat al krijgt die vraag, die met name vanuit de lezerskring van dit Orgaan gesteld zal worden, onbehoorlijk weinig aandacht, wanneer Israel, m onderscheid van Egypte, Mesopotamie en Kanaan, het uitgangspunt van zijn Godsgeloof met m de natuur maar m de geschiedenis neemt, beneemt het zich dan met de mogelijkheid om nog een verlossend en verbindend woord omtrent die natuur te spreken' De zm van alle oudOosterse godsdiensten is de worsteling met ,,het bittere raadsel van de goede schepping" geweest, vandaar de mythen van de goede en kwade goden, vandaar het ritueel om de vruchtbaarheid van de aarde en de genezing van de zieke mens te bezweren Wat doet Israel met het raadsel van de natuur? Een toekomstige Oudtestamentische theologie, die het Bijbels getuigenis ook op dit vitale punt tot zijn recht wil laten komen, zal moeten uitgaan van het fundamenteel gegeven van Israels overtuiging dat wat wij „natuur" noemen, in feite mets anders dan het konstante handelen van JHWH Zelf is De HERE doodt en doet herleven, HIJ doet naar het dodenrijk afdalen en daaruit opkomen (1 Sam 2 : 6) En juist in de konfrontatie met

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen