1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 334

278

J. A. DE WILDE

maar ik weet (door aan mij overgedragen wetenschap van anderen) dat alleen de eerste en de laatste vogels zijn. Dat de andere genoemde dieren geen vogels zijn, hoewel ze kunnen vliegen en daarentegen de pinguin en de casuaris wèl, hoewel ze niet kunnen vliegen, kan pas worden ingezien als eerst de kennis over al deze dieren systematisch verzameld is en daarna geordend, m.a.w. als men zich op wetenschappelijke wijze met dit vraagstuk heeft beziggehouden. Heeft men dat eenmaal gedaan, dan is voortaan de kennis daarvan voldoende om vogels te „her"-kennen en te onderscheiden van de vleermuis die een zoogdier is. Zo is ook voor de klinisch-psychiatrische bijstand slechts kennis nodig. Deze kennis moet echter op wetenschappelijk verantwoorde wijze verzameld en geordend zijn, wil ik die kennis kunnen verwerven, verrijken en op anderen overdragen. Het verzamelen en ordenen van kennis kan op verschillende manieren gebeuren. Daar is geen enkel bezwaar tegen, mits men maar één manier tegelijk toepast en niet verschillende door elkaar. De genoemde reeks dieren kan ik ordenen naar het kenmerk van vliegen en ik kan ze alle „vliegers" noemen. Ook kan ik ze ordenen naar het kenmerk van eieren leggen, waardoor de vleermuis afvalt. Ik kan ze ordenen naar het hebben van een wervelkolom, waarop de vlinder afvalt. Ik kan ze ook ordenen naar verschillende kenmerken tegelijk, bijv. het kunnen vliegen, het eieren leggen en het hebben van een wervelkolom, waarop ik alleen nog de vink en de valk overhoud. Het enige wat ik niet mag doen is te ordenen volgens twee of meer methoden door elkaar heen, zodat ik nu eens een dier dat vliegen kan een vogel noem, dan weer een dier dat kan eieren leggen, al naar gelang mij dat het beste uitkomt. In de psychiatrische praktijk gebeurt dit helaas voortdurend (bijv. in de schizofrenie-diagnostiek), wat een der belangrijkste oorzaken is voor de grote spraakverwarring die daar heerst. Het is de methodologie, onderdeel van de logica, die ons de weg moet vdjzen bij de manier waarop systematisch kennis verzameld en geordend kan worden en voor ons doel gaat het dan om die speciale methodologie, die ons richtlijnen zal moeten geven voor het psychiatrisch denken, ten einde dit op wetenschappelijk verantwoorde wijze te laten plaats vinden. Helaas moet deze methodologie nog

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen