1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 175

DENKEN EN GELOVEN T.A.V. DE EVOLUTIE V.H. WETEN

139

men niet opnieuw weer vaste directieven opstellen, want die ondergaan ook weer een ontwaarding. Maar men moet, midden tussen de zaken staande, ingrijpen daar waar het gebeuren zich afspeelt (informatie-modulatie). Daarbij moet men trachten duidelijk te maken dat er in de geschiedenis een betrouwbaarheid zichtbaar is, dat de hele geschiedenis in essentie een heilsgeschiedenis is, terwille van de mens. In kleine interdisciplinaire werkgroepen moeten de christenen tonen dat ze er niet zijn terwille van zichzelf en om vaste directieven te geven, maar dat ze in vertrouwen op Gods trouw in de geschiedenis informatief weten te reageren op actuele problemen. Ten aanzien van het noemen en aanwijzen van God, past een positieve bescheidenheid: zonder Zijn naam te noemen moet deze functioneel gemaakt worden. Een vertaling van één zijner bijbelse namen is: „de zich betonende". De kerk moet gezien worden als het functioneren van die Godsnaam in de geschiedenis. Zodoende krijgt men een kosmisch perspectief, waarbij de christen functioneel is opgenomen in een dynamische wereld. Deze wereld is een gedicht dat gebeurt, en waarin wij meedichten. De bijbel die zelf verweven is met (verouderde) wereldbeelden, komt zodoende weer midden in de wereld te staan, verbonden met ons werk en bestaan. Tenslotte: de situatie van de gelovige is dat hij steeds geld moet verdisconteren dat ontwaard wordt. In de bijbel komen we vulkaanrehgies tegen: er wordt gesproken van dondergod, bergen die schokken, voor zijn ogen smolten de bergen als was (lava). Maar door deze ont-zettende vulkaanreligie breekt de manifestatie van de Betrouwbare heen, Israël functioneerde als volk om deze unieke manifestatie, door het wereldbeeld van eigen tijd heen, te doen geschieden. Bij het lezen van de bijbel blijkt dat wanneer men even alle dogma's en conventionele voorstellingswerelden vergeet, en onder de druk van hedendaagse „vulkaan religies" en wetenschappelijke wereldbeelden een leegte schijnt te ontstaan, juiset de Trouwe er doorheenbreekt en de Levende is. Pas dan is het actueel en werkelijk om „God" te zeggen, en niet in een ,,preek" waar dezelfde, maar inmiddels ontwaarde, god uitkomt die men er eerst al had ingestopt! De christen-beoefenaar van wetenschap kan juist in zijn moderne problematiek als Israël, als Kerk, functioneren om direct en vlak om hem heen de Naam te betuigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen