1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 237

INT. CONF. GELOOF EN WETENSCHAP

193

professoren aan niet christelijke universiteiten of colleges zich gesteld voelden; Hoe moet ik op mijn plaats en in mijn akademische wereld de studenten of collega's brengen tot Jezus? Hoe kan ik ze duidelijk maken, zo mogelijk in hun wetenschappelijke taal dat christendom geen overwonnen standpunt is? Of ook: hoe vind ik in de wetenschappelijke wereld waarin deze mensen werken en denken een aangrijpingspunt om ze te brengen tot het evangelie? Een probleem dus min of meer vergelijkbaar met dat zoals het voor de zendelingen op de - laat ik ze maar even noemen „primitieve" - zendingsvelden ligt of in de „pre-christelijke" wereld zo men wil. Maar nu dan voor het moderne zendingsveld, de wetenschappelijke wereld van vandaag die meent „post-christelijk" het christendom voorbij te zijn. En wanneer U nu nog even de bladzijde terugslaat en herleest wat onder meer als „main issues" in de verhouding „geloof en wetenschap" vandaag werden gezien, dan laten zich die opmerkingen en de hele problematiek zoals die op deze conferentie aan de orde kwamen, toch wel beter begrijpen. Een volgende opmerking is dat de I.V.F., blijkens ook deze conferentie, dacht ik, een ontwikkeling doormaakt waarbij de vragen van en om een christelijke wetenschapsbeoefening meer en meer in de belangstelling komen. Voorzover wij nog de indruk hebben dat de I.V.F. een clubje is van wat mystiek aangelegde, zeer orthodoxe studenten en reüunisten die behalve aan evangelisatie vooral op een wat eigenaardige manier (d.w.z. anders dan wij in Nederland gewend zijn!) aan „prayer-meetings" en zo doen, is het wel tijd dat dit beeld vrij grondig wordt gecorrigeerd. De I.V.F. en Graduates' Fellowship zijn geen „clubje" maar een zeer grote organisatie waarvan niet alleen een groot aantal academici over de hele wereld lid is, maar die vandaag ook knappe professoren onder haar leden telt. Wie verder gedacht zou hebben op een conferentie als deze een aantal - wat wij dan vaak aanduiden als - „fundamentalisten" te ontmoeten, die zou zich eveneens zeer grondig hebben vergist. Voor hen die aan deze conferentie deelnamen, althans voor de meesten, leek het evolutievraagstuk nauwelijks meer een probleem. Wat dat en andere zaken betreft was men minstens zo „progressief" als de „progressieve gereformeerden" in Nederland. Zó zelfs dat de Nederlan-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen