1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 196

160 Omdat het in een voortdurend streven tot klaarheid het ant woord op vragen vrijwel nergens schuldig blijft, roept het juist vragen op Mag ik een enkele vraag noemen, die bij mij opkwam, waar door ik dan tevens gelegenheid heb meer op de inhoud m te gaan Nadat de schrijver verschillende omstandigheden, die aanleiding tot pastorale zorg kunnen zijn, heeft besproken, komt hij toe aan het essentieele van de zielszorg en formuleert deze aldus „Enerzijds gaat het dus om een getuigen, anderzijds om een helpen " Als methode voor deze zielszorg noemt hij het medium van het gesprek welke methode hij dan verder bijzonder instructief uitwerkt De vraag nu, die ons dan na lezing, blijft bezig houden, is de moeilijkheid hoe in het gesprek de integratie van getuigen en helpen zich voltrekt Blijven deze twee elementen elkander afwisselen m accentuering („soms het een de hoofdzaak, dan het ander") Of kan er beter gesproken worden van twee aspecten, waarbij het,,enerzijds" en het ,,anderzijds" als betrokken op, volgens de schrijver, twee verschillende uitgangspunten, minder ver uit elkaar liggen door hun onderlinge verbondenh e i d ' Of IS er een mogelijkheid van gesprekvoermg, waarin, n a a r mijn gevoelen, een zekere tweeslachtigheid, zou kunnen worden overwonnen' Blijft anders met steeds de moeilijkheid van dit tweerlei uitgangspunt (het directieve van de Woordverkondiging en het nietdirectieve van het helpen, ener ZIJ ds het leidinggevende, anderzijds het begeleidende)' De verleiding is nu groot, dat deze recensie een artikel gaat worden en ik wil mij zo graag nog wat verder bezig houden met dit belangrijke boek, dat overal gesprekstof oproept en dat zulke behartenswaardige dingen zegt over het doel van de zielszorg en discretie van de pastor, zijn gedrag, zijn innerlijk

BOEKBESPREKING Op de bespreking van een kwestie zou ik nog nader willen ingaan Onder het hoofdstuk „Strijd tegen de ziekte voor de gezondheid" wijdt de schrijver uit over de samenwerking tussen de pas tor en de medicus Na gewezen te hebben op mogelijke spanningen en wederzijdse kritiek tendeert hij vervolgens uitvoerig naar een vruchtbare samenwerking Bij wat hij daarover zegt rijzen er dan juist vragen Handelend over de „allesbeheersende factor van de samenwerking tussen beiden", schrijft hij „Het kan namelijk gebeuren, dat niet alleen de arts, maar ook de pastor betrokken is bij de strijd tegen de ziekte" D w z dat is mogelijk, maar het gebeurt lang niet altijd en de vraag is nu hoe zal m de overige gevallen van bedoelde samenwerking sprake kunnen zijn behalve dan van slechts informatieve aard Wil hij de samenwerking beperken slechts voor het geval en m zoverre „het pastoraat betrokken IS bij de evangelische strijd tegen de ziekte en voor de gezondheid"' „De medicus richt zich m zonderheid op het lichaam en strijdt tegen ziekte en leed, de predikant richt zich speciaal op de ziel en strijdt tegen zonde en ellende" ,,Tussen hun beider diensten IS er zoveel verband als er verband IS tussen ziel en lichaam van de mens " Maar ook voor dit geval rijst de vraag hoe concretiseert zich deze samenwerking m de piaktijk wil ZIJ niet een slechts theoretische stelling blijven, die t a v . de uitvoering even ondoorzichtig blijft als het verband tussen ziel en lichaam, het verband tussen deze laatste twee is evident alsmede hun voortdurende onderlinge inwerking maar het ,,hoe" en het raakvlak blijft een vraag Kan voorts de bedoelde samenwerking zich met verder uitstrekken dan tot het aspect van de strijd alleen' De taak van de medicus eindigt immers met wan-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen