1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 306

254

G. J. SIZOO

het zeventiende lustrum der universiteit, ook de zwakkere contouren van het zevende lustrum van onze faculteit aftekenen, niet onopgemerkt blijven. Daarin moge dan de eerste rechtvaardiging liggen voor het opnemen van een voordracht onder de titel „Na 35 jaar" op het programma van deze ontmoetingsdag, die leerlingen, oud-leerlingen, docenten en belangstellenden in onze faculteit tesamen brengt. Mocht U zelf ook een verband hebben gezocht tussen deze titel en de omstandigheid, dat binnenkort mijn actief hoogleraarschap in deze faculteit ten einde loopt, dan wil ik daaraan graag de vrijmoedigheid ontlenen, om bij deze gelegenheid Uw aandacht te vragen voor enkele herinneringen en gedachten, die bij mij persoonlijk „na 35 jaar" het meest naar voren komen. In de gegevens betreffende de Vrije Universiteit, die ter gelegenheid van haar 75-jarig bestaan in opdracht van Directeuren werden verzameld en uitgegeven, treft men onder het jaartal 1927 het volgende historische gegeven aan: 6 Juli: Huishoudelijke vergadering te Arnhem o.l.v. H. Colijn, ter bespreking van de uitbreidingsplannen (wis- en natuurkundige faculteit) en van de toestand der Vereniging in verband met de kerkelijke moeilijkheden". Het behoeft wel geen toelichting, dat deze laatste woorden zijn op te vatten als een euphemistische aanduiding van de tegenstellingen, die door en rondom de leerstellige uitspraak van de in 1926 te Assen gehouden Generale Synode der Gereformeerde Kerken en de daaraan verbonden kerkrechtelijke consequenties, waren ontstaan en die ook binnen de kring der Vereniging voor Hoger Onderwijs op gereformeerde grondslag en der Vrije Universiteit doorwerkten. Ook de nuchtere aanduiding van het tweeledig doel der vergadering van 6 juli 1927 zou echter reeds het vermoeden kunnen wekken, dat bij de realisering der uitbreidingsplannen de bewuste „moeilijkheden" niet geheel zonder invloed zijn gebleven. Dat vermoeden bleek in elk geval aanwezig bij mijn promotor, Prof. Dr. W. J. de Haas, toen ik hem in augustus 1929 kwam raadplegen omtrent de aanvaarding van de mij aangeboden benoeming als hoogleraar in de natuurkunde aan de Vrije Universiteit. Ten aanzien van de gang van zaken, die er toe geleid had, dat uiteindelijk de jongste van de door hem aan de benoemingscommissie genoemde personen voor deze beslissing gesteld was, zei hij name-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen