1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 308

256

G. J. SIZOO

tussen natuurwetenschap en christelijk geloof die vrijheid van oordeelsvorming en meningsuiting gevonden zou worden, die voor de levensvatbaarheid en ontplooiing van een natuurwetenschappelijke faculteit een noodzakelijke voorwaarde geacht moest worden. Binnen de enge en troebele horizon van Assen kon deze vraag inderdaad tot twijfel aanleiding geven. Binnen de ruimte, die door de hoogleraren Dr. A. Kuyper, Dr. J. Woltjer en Dr. H. Bavinck rondom het vraagstuk van christendom en natuurwetenschap in hun desbetreffende geschriften was geschapen, was echter plaats voor gegrond vertrouwen. In elk geval, hetzij met twijfel hetzij met vertrouwen gesteld, de vraag naar haar levensvatbaarheid binnen het Nederlandse gereformeerd klimaat heeft aan de wieg der faculteit gestaan en heeft haar bij het opgroeien vergezeld. Tot mijn spijt moet ik erkennen, dat ook bij mij de balans van het vertrouwen naar de twijfel dreigde over te slaan, toen de Stone Lectures, die in het jaar van de oprichting van onze faculteit, door de hoogleraar in de dogmatiek, Prof. Dr. V. Hepp, in Princeton waren gehouden, onder de titel „Calvinism and the Philosophy of Nature" in druk verschenen. Indien dit calvinistische natuurphilosophie zou moeten heten, indien dit de last zou blijken, die de gereformeerde dogmatiek op de jonge faculteit zou willen leggen, dan was de twijfel ten aanzien van haar toekomst inderdaad ten volle gerechtvaardigd. Na de uitvoerige en afdoende kritiek welke door Dr. W. J. A. Schouten, de Arnhemse astronoom, die in de toenmalige discussies tussen theologen en natuurkundigen een vooraanstaande plaats onder de laatste innam, in het Orgaan der Chr. Ver. van Natuur- en Geneeskundigen werd geleverd i), heb ik echter over dit boek weinig meer vernomen. Een der concrete vragen, waarop de toenmalige discussies tussen theologie en natuurwetenschap zich vaak toespitsten, was die naar de ouderdom der aarde. Dit is niet zo verwonderlijk, als men bedenkt, dat hier een in de joodse zowel als in de christelijke traditie van eeuwen, zelfs van millennia, geijkte getalwaarde van een tijdsduur 1) Orgaan Chr. Ver. Natuur- en Geneeskundigen 1931, blz. 51.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen