1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 181

HEDENDAAGSE MEDISCHE ETHIEK

145

sche ethiek te maken, dat is „etikette voor medici", het is protocol. Heel diep achter deze vormelijke uitspraken klinkt ongetwijfeld wel de regel door van het Christelijk gebod. Ik denk b.v. aan het — zijns naasten eer en goede naam naar vermogen bevorderen — zoals het in de Heidelberger catechismus staat. Maar toch staat achter deze medische etikette veel meer de Kon. Ned. Mij. en haar afdelingsraden, dan de in het geweten gefundeerde moraal. Daarbij komt dan nog altijd dat niet iedereen overtuigd is van die etikettevoorschriften; niet overtuigd is, dat het zo hoort. Het is zelfs zo, dat men een ethisch hoogstaand dokter kan aantreffen, die de etikettevoorschriften met voeten treedt, maar ook omgekeerd kunnen, van ethisch standpunt bekeken, laagstaande individuen, getrouw in het spoor lopen. Het geweten speelt hierbij een belangrijke rol. U weet waarschijnlijk ook, dat er psychiaters zijn, die hun patiënten, vrouwelijk of manlijk, als therapie onder omstandigheden, voorschrijven, eens een buitenechtelijk avontuur te beginnen. Mij is een psychiater bekend, die om de gesprekstherapie vlotter te doen verlopen, een jong meisje van achttien jaar op zijn knie nam. Al deze artsen zijn overtuigd van de noodzaak der medische etikette. Velen zijn zich bij de geschetste dingen niet bewust de ethiek met voeten te treden, omdat ze immers de etikette, de bedside-manners, in hoge mate in ere houden. Aan de andere kant wordt soms via de etikette, door de artsengemeenschap een bepaalde manier van doen en niet doen opgedrongen, waartegen zeker veel kan worden ingebracht. Als voorbeeld noem ik; de vrijheid van artsenkeuze. Deze vrijheid wordt als een groot goed geprezen — en terecht. Maar hoe vaak wordt een patiënt, die ronduit verwaarloosd werd door een arts, verhinderd de arts te raadplegen, die hij zelf wil, in wien hij vertrouwen heeft, die zich — naar hij weet — om zijn nood bekommert. Waardoor wordt de patiënt gestoord in zijn vrije artsenkeuze? Door de maatregelen van de artsengemeenschap, door de leefregels, door de etikette en de scheppers daarvan. Men begrijpe mij goed, zonder deze regels is de verhouding artsarts, en arts-patiënt, niet goed te handhaven. Wij kunnen ze dus niet missen, maar ik wilde u aantonen, dat ze niets te maken hebben met de gesteldheid des harten van waaruit ons ethisch handelen voortkomt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen