1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 294

fXondbuR. TIJDSCHRIFT VOOR ZIEKENVERPLEGING Jubileumnummer 1965 - ƒ 2,50 Uitgeverij: De Tijdstroom, Postbus 14, Lochem Ter gelegenheid van de herdenking van het feit, dat in 1890 - dus 75 jaar geleden - het eerste nummer verscheen van het tijdschrift voor Ziekenverpleging, heeft het Bestuur der Stichting, waarvan zr. W. S. Hörchner voorzitster is (en tevens redactiehoofd), gemeend een jubileumnummer te moeten uitgeven. En het is een goede gedachte geweest, die ook uitstekend geëffectueerd is. Met tal van fraaie foto's verlucht; met een aantal belangrijke opstellen en een gedegen voorwoord van Staatssecretaris Bartels, is dit geschrift voor ieder die van dichtbij met het ziekenverplegen als vraagstuk, te maken krijgt, een waardevol bezit. Sedert de uitgave van het eerste nummer van het Tijdschrift voor Ziekenverpleging, dat van meet aan de bedoeling had alle verplegenden in Nederland, van welke confessie ook, een orgaan te geven, waarin de belangen van de opleiding en de salariëring beide voortdurend de aandacht zouden hebben, is er heel wat veranderd in deze beide sectoren. In mei 1921 werd de Wet tot Bescherming van het Diploma uitgevaardigd, waarbij ook de opleiding werd geregeld. Eerst na de oorlog is een behoorlijke salarisregeling voor de verplegenden tot stand gekomen, niet dan na voortdurend pleiten door het Tijdschrift voor Ziekenverpleging. In dit fraaie jubileumnummer worden belangrijke facetten van het beroep van verplegende beschouwd. Een socioloog beantwoordt de vraag: „Hoe bestaat de verplegende sociologisch?" „Hoe verschijnen verpleger en verpleegster in de kunst?" is een ander opstel. Hierover geeft o.a. Harriette Freeser h a a r opinie. Haar stukje over de imago van de zuster in de damesromans is een juweel van satire. Lea Wijnberg geeft telkens onder aan de bladzijde flitsende opmerkingen over het ontstaan van het beroep; dus over het verleden. Een kleine rechtzetting moge zij mij vergeven. Wanneer zij op blz. 7 vraagt of wij bij de Griekse priesteressen misschien op goed spoor zijn (bij het zoeken n a a r de oorsprong van het verpleegstersberoep), zegt zij: „Zij vereerden Hippocrates grenzeloos in zijn tempels, en dienden hem ootmoedig". Hier is zij even de wijs kwijt. Het is niet Hippocrates, de stichter van de beroemde artsenschool van Kos, die zij bedoelt, maar Asclepios die als god vereerd werd. Zeer belangrijk is de vraag van de toekomst van het beroep van de verplegende. De opstellen van de socioloog drs. Ferd. Rondagh en van degenen die prof. J. H. van den Berg hebben geïnterviewd, handelen hierover. De vraag naar de toekomst is de vraag naar de toekomst van de ziekenhuizen en de toekomst van de geneeskunde. Prof. van den Berg geeft hier - zoals wij dat van hem gewend zijn - rake opmerkingen weg. Recensent is het hier volledig mee eens, maar het is wel een harde waarheid, waar een aantal specialisten en ziekenhuisdirecteuren, niet zo gauw vrede mee zal hebben. Het woord „dienst", zegt Van den Berg (en men mag gerust, volgens mijn overtuiging zeggen, ook het begrip „dienst"), is uit onze maatschappelijke verhoudingen totaal aan het verdwijnen. Het is natuurlijk prachtig, dat goede salarissen voor zware taken worden gegeven. „Het is zonder twijfel juist, en voor haarzelf heerlijk, dat de verpleegster nu al meer en zeker in de toekomst volledig gehono-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen