1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 349

KLASSIFICATIE VAN PSYCHIATRISCHE PATIËNTEN

293

psychosen), een levenstijdperk (bijv. seniele psychosen), een symptomatologisch kenmerk (bijv. paranoia), enz. Wanneer we een bruikbare klassificatie willen opstellen, dan moeten we allereerst trachten, alle daarin gebruikte woorden ondubbelzinnig te definiëren en vervolgens de begrippen die in schema gebracht moeten worden, te ordenen volgens één principe tegelijk. Bij het definiëren der begrippen moet er niet naar gestreefd worden de grenzen aan te geven, doch de kernen. Met andere woorden: we moeten niet trachten om het gebied dat door de psychiatrische diagnostiek bestreken moet worden in provincies in te delen, doch in het gebied een aantal welgekozen radarantennes te plaatsen die het gehele gebied (en zelfs randgebieden erbuiten) bestrijken. Uiteraard zullen de actieradiussen elkaar ten dele overlappen, maar dat geeft minder bezwaren dan het voortdurend grensschermutselingen moeten voeren. Overigens moet het streven er op gericht zijn om de antennes zó te plaatsen, dat de overlappingen zo gering mogelijk blijven, terwijl toch aan de eis is voldaan dat het gehele gebied bestreken moet worden. Wanneer we nader bezien, wat binnen het kader van de psychiatrische diagnostiek gevonden wordt, dan blijkt dat dit alles te groeperen is om twee kernen: de psychische processen en de psychische toestanden. „Psychisch" worden beide genoemd omdat hun bestaan allereerst tot uiting komt in verschijnselen van psychische aard. Dit impliceert allerminst dat deze processen en toestanden naar hun wezen daarom ook meer psychisch dan somatisch van aard zouden moeten zijn (zo al een onderscheid tussen „psychisch" en „somatisch" gemaakt mag worden), maar houdt alleen rekening met het feit dat er nu eenmaal in het denken van de mensheid van onze cultuur onderscheid gemaakt is tussen manifestaties die geacht worden uit het lichamelijke voort te komen en manifestaties die geacht worden van psychische aard te zijn. 1. De psychische processen worden gekenmerkt door hun voortschrijden in de tijd. Het psychische proces is een gebeuren, een op voor de waarneming aantoonbare (d.i. zintuigelijk verifieerbare) wijze veranderen. 2. De psychische toestanden worden gekenmerkt door hun (werkelijke of schijnbare) onveranderUjkheid. De psychische toestand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen