1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 117

WETEN, DENKEN EN GELOVEN T.A.V. EVOLUTIE

89

ervaren, en waarbij het Paradijs-verhaal de dagelijkse spiegel voor ieder mens zou dienen te zijn. ^ Het is zeer wel denkbaar dat zelfs voor de betreffende Bijbel^ schrijvers het Paradijs geen aards gelocaliseerd gebied is geweest. Is ^ het niet opvallend dat noch in het voorafgaande hoofdstuk 1, noch in 'oNr X ^ ƒ7 de latere hoofdstukken van het Paradijs sprake is? Heeft dan nie/ mand er vlakbij gewoond? En is het dan veel later bij de zondvloed A ƒ. overstroomd en geruisloos verdwenen? ^ y En blijkt voorts uit het N.T. niet duidelijk, men denke aan de moordenaar aan het kruis, die „heden" met Jezus „in het Paradijs" kwam, dat het bij het Paradijs niet gaat om een éénmaal bestaand hebbend locaal gebied dat slechts de allereerste mensen concreet ^ / hier hebben ervaren, maar om een nog steeds bestaande en bereik\ , ^ ^ bare werkelijkheid van een andere orde dan met de zintuigen ervaren kan worden? Zou het zo kunnen zijn dat dit verhaal ons wil zeggen dat de mens, ieder mens, zelfs de eerste mens, alle dagen buiten het Paradijs wordt geplaatst daar hij zelf steeds zijn lot in handen neemt en daardoor Gods gebod overtreedt, en zou het ook zo kunnen zijn dat de inhoud van het verhaal daarnaast de rijkdom van Gods vergeving aan alle mensen, van de eerste tot de laatste, in de overwinning van Christus, de boom des levens, openbaart en profeteert, waardoor de weg naar het Paradijs weer open is komen te liggen? Indien wij zouden gaan inzien, het was immers mijn taak de toekomst af te tasten, dat deze vragen positief beantwoord behoren te worden, dan zouden veel elementen die onze visie op de werkelijkheid nu, doordat zij momenteel problematisch zijn, verzwakken, deels geëlimineerd moeten worden, maar deels in ons denken versterkt te voorschijn kunnen komen. En dan doemt in de verte het bevrijdende beeld op van een christelijke geloofsvisie op de werkelijkheid waarbij de gehele schepping als een gigantische ontwikkeling in één, in ieder mens doorbroken maar te hechten, lijn door loopt naar Jezus Christus als de Goddelijke zin en het hoogtepunt er van. In onze traditie heeft ieder wel eens gedachten geconstrueerd in de trant van: als Adam maar niet gezondigd had, dan was de aarde een Paradijs gebleven, dan hadden wij altijd geleefd, en dan zou Christus niet nodig zijn geweest. Deze redenering is niet alleen irreëel en onjuist, maar onbegrijpelijkerwijze ook ontoelaatbaar, want

}> iijjr 'v, ' j fl^^ ^ ^ • y>v-^ ' ^j

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen