1965 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 341

KLASSIFICATIE VAN PSYCHIATRISCHE PATIËNTEN

285

van 1884 tot stand kwam. Sindsdien werd uit het begrip „krankzinnigen" afgezonderd het begrip „zwakzinnigen", wat de wetgever ertoe noopte om bij KB van 6 augustus 1906 te bepalen dat de begrippen „krankzinnigen" en „krankzinnigheid" in de meest ruime zin moesten worden opgevat en dat in geen enkel opzicht onderscheid moest worden gemaakt tussen bijv. idioten en andere krankzinnigen. In het spraakgebruik werd vervolgens de term „krankzinnigen" ingewisseld tegen de uitdrukking „geestes- en zenuwzieken". Hiermee onderging het woord „krank", dat was bhjven steken in de middelnederlandse betekenis „zwak, onbeduidend, gebrekkig" een omzetting in het moderne woord „ziek" en het woord „zinnen" in de woorden „geest en zenuw". Daarna zag de groep der zenuwzieken zich gesplitst in de groep der „neurologische patiënten" welke gevoegd werd bij de groep van neurologische patiënten die uit de interne geneeskunde werd afgezonderd en de groep der „neurotici", welke naderhand weer naar de psychiater werd toegeschoven, die daarin aanleiding vond zich voortaan „zenuwarts" te noemen. De geesteszieken werden nader gedifferentieerd in de „psychopaten" en de „psychotici", welke laatsten eigenlijk geacht worden de overgebleven kerngroep te zijn van de oorspronkelijk dus veel bredere groep der krankzinnigen. Daarbij moet bedacht worden dat vóór 1884 — een betrekkelijk willekeurig gekozen jaartal — ook al andere groepen van gestoorde mensen uit de groep der krankzinnigen afgezonderd waren, bijv. de lijders aan typhus (Grieks: tuphos = beneveling, verdoving) of wel de „zenuwzinkingkoorts", welke benaming voor verschillende ziekten gold die gewoonlijk met stoornis van het bewustzijn gepaard gingen. Uit deze ontwikkelingen in de begripsvorming wordt begrijpeUjk, dat er naast verheldering ook veel verwarring moet zijn ontstaan, want aan de definiëring der begrippen heeft veel ontbroken, waardoor de grenzen vaag bleven. Sommige patiënten dreigen hierdoor tussen wal en schip te geraken omdat het niet direct duidehjk is, wie zich over hen moet ontfermen. Men denke aan de psychisch gestoorde bejaarden, d.w.z. mensen met verkregen zwakzinnigheid, aan sommige epileptici, aan volwassen geworden oligofrenen, aan ernstig cerebraal beschadigde verkeerslachtoffers, e.d.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen