1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 112

84

R. J. PLANTA

maar talrijke experimenten hebben geleerd dat in elke eiwitketen de kralen in een vaste, specifieke volgorde voorkomen. Uit proeven is voorts onomstotelijk gebleken dat deze specifieke volgorde van de bouwstenen bepalend is voor de wijze, waarop de lineaire eiwitketens vervolgens ruimtelijk worden opgevouwen tot een bijzonder ingewikkeld bouwsel. De ruimtelijke opvouwing van de eiwitketens vloeit voort uit de interacties tussen de bouwstenen onderling, vele bouwstenen trekken elkaar aan, andere stoten elkaar af. Bij een gegeven volgorde der bouwstenen in een bepaalde eiwitketen leiden deze gerichte interacties tot een bepaalde, unieke ruimtelijke opvouwing. Uitsluitend aan de aldus voorgeschreven ruimtelijke structuur dankan de eiwitten hun specifieke, biologische eigenschappen. Op grond hiervan kan men tot de uitspraak komen dat de orde in het levende organisme een gevolg is van specifieke volgordes. Wat bepaalt nu de volgorde van de bouwstenen van de eiwitten? Deze wordt voorgeschreven door de erfsubstantie, het in de kranten zo veelvuldig genoemde DNA, dat zelf eveneens uit een — nog veel langere — keten van aaneengeregen bouwstenen bestaat. De volgorde van de bouwstenen van de erfsubstantie — d.i. de genetische code — dicteert de volgorde van de bouwstenen van de eiwitten. De ontcijfering van de genetische code heeft in brede kring belangstelling getrokken en dit heeft tot een ware „code-rush" geleid. Dat de deelnemers aan de „code-rush" over veel kwaliteiten moeten beschikken, moge blijken uit het feit dat velen van hen welhaast tot de vaste medewerkers van de publiciteitsmedia kunnen worden gerekend. Derhalve kan ik de wijze, waarop de genetische informatie wordt vertaald, verder onbesproken laten. Een verandering van één of meer der bouwstenen in de erfsubstantie — door welke oorzaak dan ook — leidt tot een verandering in één of meer bouwstenen van een eiwit. Uit het voorgaande moge U duidelijk zijn geworden dat hiermede ook de ruimtelijke structuur van het eiwit kan veranderen, hetgeen tot functieverandering of zelfs functieverlies kan voeren. Een illustratief voorbeeld hiervan is de sikkelcelanemie. Dit is een erfelijke bloedafwijking, die dus moet berusten op een wijziging van de erfsubstantie, vergeleken met in dit opzicht gezonde individuen, d.i. een mutatie. Het waarneembare gevolg hiervan is dat een verandering is opgetreden in de hemoglobine, het eiwit, dat zich in de rode bloedcellen bevindt en dat het zuurstof-transport van de longen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen