1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 43

PROJECTIE EN ONTMOETING

23

meestal in het voorbijgaan, terwijl men geconcentreerd „een andere richting opgaat". Men is op dit flitsende contact niet voorbereid en reageert met een korte groet of teken van herkenning op de ander, die dit meestal niet waarneemt. Men betrapt er zich meteen op in deze ander een bekende „herkend" te hebben, en men kan bij zichzelf, meestal gemakkelijk, analyseren welk fragment van het gedrag of het uiterlijk van de ander de aanleiding gaf tot de schijnherkenning, omdat deze „aan iemand anders deed denken". Interessant is het gevoel van verwarring, dat onmiddellijk na de schijnherkenning ontstaat zodra men zich de vergissing realiseert. Duidelijk is, dat bij de schijnherkenning de contactstoornis wordt veroorzaakt door de geconcentreerdheid op een bepaalde activiteit. Het contact in de „breedte" is geofferd aan de concentratie in de „diepte". Het plotseUnge contact doorbreekt echter de diepteconcentratie. Duidelijk zijn in het projectieobject oppervlakkige provocatieve elementen aanwezig. 2. de illusie is een stoornis in de interpretatie van een waarnemingsgegeven. Meestal treedt zij op in momenten van hchte „afwezigheid", door preoccupatie met gedachten, die niet met de reële situatie samenhangen. Ook treden illusies op in duistere omgeving. Emotionele spanning van de projector, veroorzaakt door de situatie zelf of door andere omstandigheden, geeft de illusie inhoudelijk een sterk accent. De provocatie wordt door het projectieobject gegeven doordat het zich aan de waarneming van de projector opdringt. Ook de illusie pleegt snel te worden ontmaskerd, en actief te worden ontkracht: „het was maar ...". 3. de „zuivere" waarnemingsprojectie toont de sterke provocatiewaarde van het projectieobject enerzijds, maar tegelijkertijd de sterke creatieve krachten die in de projector bewust kunnen worden losgemaakt. Voorbeelden van deze vorm van projectie zijn de pareidolieën: de herkennende „waarneming" van bepaalde gevormdheden in toevallige vormsels, zoals wolkenformaties en Rorschachvlekken. De contactstoornis is hier verlegd naar het feit, dat men zich opzettelijk overgeeft aan „fantasie" en dus doelbewust het contact met de realiteitswaarde („wolken", „inktvlekken") van het projectieobject prijsgeeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen