1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 119

ORDE EN VOLGORDE

91

gemaakt. Gezien het grote aantal mogelijke antigenen moet er dus een enorme verscheidenheid van antilichamen bestaan. Dit zeer grote aantal antilichamen wordt vooral gerealiseerd doordat de antilichamen uit twee soorten ketens zijn opgebouwd, te weten twee (gelijke) lange ketens (van ca. 500 bouwstenen) en twee (gelijke) korte ketens (van ca. 200 bouwstenen). Ze bestaan dus in feite uit twee gelijke delen en in overeenstemming daarmee bezitten ze twee plaatsen, waaraan het antigeen kan worden gebonden. Voor de binding van het antigeen is de coöperatie van de lange en de korte ketens noodzakelijk. Het nut van de opbouw der antilichamen uit 2 soorten ketens of subeenheden is evident. Door combinatie van 1000 verschillende korte ketens en 1000 verschillende lange ketens kunnen één miljoen verschillende antilichamen worden samengesteld, zodat in weerwil van het grote aantal antigenen, dat ons lastig kan vallen, een relatief geringe genetische informatie voldoende is om in alle mogelijkheden te voorzien. De opbouw van een eiwit uit verscheidene subeenheden of ketens, wat veeleer regel dan uitzondering is, is op zichzelf een typisch voorbeeld van onderlinge herkenning van eiwitten. De op volgorde gebaseerde ruimtelijke structuur van een eiwitketen maakt de associatie met een zeer beperkt aantal andere ketens mogelijk. Door de opbouw der eiwitten uit meer dan één keten ontstaan een aantal nieuwe eigenschappen, die niet in de afzonderlijke ketens worden aangetroffen. Dit is overigens een uitvloeisel van de algemene regel dat samengestelde systemen nieuwe karakteristieken bezitten, die niet te voorspellen zijn op grond van de eigenschappen der afzonderlijke eenheden. De onderbrenging van de verschillende afdelingen van de Faculteit der Wiskunde en Natuurwetenschappen in één, nieuw complex geeft hiervan een typische illustratie. Dat ook de Biochemische Afdeling hierin alsnog kon worden opgenomen, geeft blijk van een verheugende „regulatie", waarvan ik met dankbaarheid gewag maak. In een welhaast reeds klassiek geworden artikel 2) heeft de Nobelprijswirmaar Monod, samen met Wyman en Changeux, in 1965 op eminente wijze betoogd dat de opbouw van eiwitten uit verscheidene sub-eenheden vele voordelen biedt en de orde vergroot. Niet alleen vormt dit structuurfacet de basis van de regulatie (door middel van allosterische effecten), doch vooral geeft het samenspel der geasso•') J. Monod, J. Wyman en J. P. Changeux, J. Mol. Biol. 12, 88-118 (1965).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen