1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 199

MOLECUUL EN MAATSTOK

163

is en vergroot het beeld op de plaat door projectie bijvoorbeeld nog 10 of 20 maal. Zou men op de een of andere wijze de DNA-draden een schijnbare dikte kunnen geven van ongeveer een micron, dan zouden de lengtemetingen bij grotere DNA-moleculen kunnen geschieden met de lichtmicroscoop. Deze gedachte is sinds 1961 uitgewerkt door Caims [18]. Deze het de reeds eerder genoemde bacteriofaag T2 zich vermeerderen in een geschikte bacteriestam in een medium, dat met tritium gemerkt thymine of thymidine bevatte, terwijl de eigen synthese van ongemerkt thymidylzuur werd geblokkeerd. Het radioactieve thymine werd bij de vorming van nieuwe bacteriofaagdeeltjes in het DNA opgenomen. Uit deze deeltjes werd vervolgens het DNA zeer voorzichtig geïsoleerd onder vermijding van te grote schuifkrachten. Met enige moeite slaagde Caims er in een deel van de radioactieve DNA-moleculen in gestrekte toestand aan een glasoppervlak te laten adsorberen. Hij bedekte de glazen plaat met het er aan geadsorbeerde DNA met een dunne fotografische emulsie en liet de door tritium uitgezonden bêtastraling twee maanden op de emulsie inwerken. Deze straling heeft een zeer lage energie en bezit daardoor in een fotografische emulsie een dracht van minder dan een micron. Na het ontwikkelen kon de plaats van een DNA-molecuul dan ook worden teruggevonden als een snoer gezwarte korrels. De lengte van zulk een snoer kon worden gemeten met behulp van een Hchtmicroscoop. De maximale lengte, welke bovendien het meest voorkwam, bedroeg ongeveer 52 micron. Hieruit concludeerde Caims, dat ongebroken DNA-moleculen van de bacteriofaag T2 een lengte hebben van 52 micron. De metingen van Cairns en Kleinschmidt stemmen dus onderling uitstekend overeen. Verdere perfectionering van deze autoradiografische methode stelde Cairns twee jaar later [19] zelfs in staat om aan te tonen, zij het op minder directe wijze, dat het chromosoom van de bacterie Escherichia coli bestaat uit één draad van DNA met een lengte van bijna een millimeter, wat overeenkomt met een moleculairgewicht van bijna twee miljard. Verder kon hij uit de waargenomen configuraties vergaande conclusies trekken aangaande de wijze, waarop dit grote DNA-molecuul door synthese van nieuw DNA wordt verdubbeld. .; > i: De procedure van Caims is te gecompliceerd om op grote schaal toepassing te vinden als een hulpmiddel naast andere methoden voor de studie van macromoleculen. Nietemin vinden we hetzelfde prin-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen