1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 174

138

A. TROOST

geen enkel echtpaar als een reële mogelijkheid gezien. Coïtus interruptus wordt door weinigen toegepast, terwijl anticonceptionele middelen door niet-katholieken als vanzelfsprekend worden aanvaard. De r.k. echtparen gebruikten deze slechts bij stricte medische indicatie en dan nog met sterke schuldgevoelens. ad 3. Plaats van het kind Het kind wordt gezien als wezenlijk voor het huwelijksontwerp. Het constitueert mede deze verhouding of geeft er minstens een volledig(er) karakter aan. Maar het hebben van kinderen, en het aantal ervan, wordt sterk bezien vanuit de partnerrelatie zelf, uiteraard mede in verband met hetgeen men zich voorstelt van „opvoeden". Zo wordt beperking van kindertal een gewenste en vanzelfsprekende zaak. ad 4. Gezinsgrootte en gezinsplanning De meeste echtparen begeerden 2, 3 of 4 kinderen. Enkele 5 of 6. Eén echtpaar wilde graag een „elftal" maar heeft het niet verder kunnen brengen dan 6. Slechts weinige kath. echtparen spraken er vóór hun huwelijk over, de andere vrijwel alle wel. Voor eerstgenoemde groep werd daardoor de geboortebeperking steeds ineens acuut omdat men een grotere spreiding nastreefde, of verdere uitbreiding wilde voorkomen. Als motieven waarom men dit wilde, kunnen, voorzover zij te reconstrueren en te groeperen waren, genoemd worden: materiële en financiële motieven, doch deze dan ook in verband met de idealen die men zich stelde voor opvoeding, onderwijs, affektieve relaties met de kinderen, e.d. Het opvoeden is nl. moeilijk geworden en vereist een open relatie tussen ouders en kinderen, eist meer zorg en individuele aandacht dan in het gezinsleven van vorige generaties mogelijk was. De samenleving stelt ook hogere eisen en de kinderen zijn langer financieel afhankelijk dan vroeger. Veelal wenst men bewust een andere en betere ouders-kinderen-relatie dan men zelf als kind heeft ervaren. Dan zijn er de motieven die teruggaan op wensen met betrekking tot het eigen leven der partners: meer vrijheid en gemak, minder zorgen, minder werk. Het leven moet niet uitsluitend door heroïek en opoffering gekenmerkt zijn: men wil „menswaardiger" blijven leven, als huwelijkspartners èn als ouders. De zorg voor het psychische en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen