1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 265

DIER EN MENS

221

barrière nu van de andere kant. Men kan de niche van de mens niet meer vanuit het biologische vlak benaderen, omdat de natuurlijke variabelen door hem zijn aangepast aan zijn omstandigheden. En toch: de gesels van de mensheid zijn gebleven. Ze zijn veranderd, door de mens, en toch zijn ze tegelijkertijd dezelfde gebleven. De honger is niet uitgeroeid; voor het merendeel van de mensheid is het een kwaad, dat is blijven bestaan. En bovendien: honger vormt ook de dreiging van de toekomst. Het is een merkwaardige zaak dat de toekomst van de mens juist biologisch gezien somber is. Gedurende de laatste 30 jaar zijn er evenveel mensen op de wereld bijgekomen als er gedurende de 2000 eeuvi'en daarvoor tot ca. 1830 waren ontstaan. In goed 35 jaar zullen we een verdubbeling beleven van het aantal wereldbewoners, waardoor er dan 6000 tot 7000 millioen zullen bestaan. En, met alle moeite die men zich gegeven heeft, heeft de hogere voedselproductie over 1965 de groei van de wereldbevolking niet bij kunnen houden. Dat is kranten-nieuws voor onze tijd. Parkes, wiens werk ik nu citeren ga, ingaande op de maatregelen die genomen dienen te worden, stelt de vraag of tot de rechten van de mens, waarover men zoveel hoort spreken, onder de huidige voorwaarden ook het recht tot onbeperkte voortplanting dient te worden opgenomen. Onder de omstandigheden van nu en van dat deel van de toekomst dat overzien kan worden, zo zegt hij, moet het antwoord een onmiskenbaar neen zijn. Het is alleen niet eenvoudig, zelfs in het Westen, de mensen daarvan te overtuigen. De mens is, gedurende zijn ontwikkeling, niet alleen belast met een sterk ontwikkelde voortplantingsbehoefte, maar ook met een ouderzorg van een niveau dat aangepast is aan een lage overlevingskans. De medische wetenschap heeft wel deze laatste omstandigheid gewijzigd, maar de eerste niet. Het dilemma van heden is inderdaad een treffend voorbeeld van de effecten van een eenzijdig ingrijpen in natuurlijk'' omstandigheden. Wat moet er geschieden om tot een nieuwe balans te komen? Enerzijds kunnen we de medische vooruitgang niet terugschroeven, anderzijds kunnen ook niet onbeperkte aantallen mensen op deze aarde leven. Emigratie naar andere plaatsen is vrijwel uitgesloten (Huxley heeft uitgerekend dat, om het netto overschot van de wereldbevolking naar een andere planeet te brengen, men iedere minuut het equivalent van 11 baseball teams, compleet met coach, de ruimte in zou moeten schieten. Dit lijkt een vrijwel onmogelijke taak.) Slechts onder dictatoriale omstandigheden zou men de vruchtbaarheid terug kunnen brengen b.v. door het toe-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen