1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 236

196

P. J. WAARDENBURG

tot weergave der hoofdpunten lenen, moge ik dit zeggen: men staat ervan versteld, hoever men reeds heeft weten door te dringen in de analyse der moleculair-chemische processen, die een rol spelen bij het tot stand komen van kunstmatig opgewekte mutaties van genen en chromosomen en van het in sommige gevallen optredend herstel daarvan. Men kan niet anders dan de scherpzinnige vraagstellingen, opzet der proeven en conclusies bewonderen. Mutatie Sobels wijdt een afzonderlijke paragraaf aan de chemische mutagentia. Muis en mens gedragen zich niet in alle opzichten gelijk, wat wellicht verklaarbaar is. De door hem aangehaalde mededeling van Lejeune et al. (1960), dat blootstelling van het menselijk embryo aan een geringe stralendosis ogenschijnlijk kan lijden tot een somatische mutatie in de iris (sectorvormige hyperpigmentatie of iris bicolor) is echter niet door statistisch onderzoek van Cheeseman en Walby in Belfast (1963) bevestigd (Ref.). Mendelisme en Micro-organismen Rörsch geeft een overzicht van de bacterie- en bacteriofaaggenetica. Bacteriën zijn kernloos d.w.z. zij bezitten geen kernmembraan en zij zijn haploide organismen. Echte chromosomen hebben zij niet, wel een DN A-structuur i). Bacteriofagen zijn virussen met één enkel nucleinezuur-molecuul, omgeven door een eiwithuid. Zij en de bacteriën vertonen loei in lineaire volgorde, meestal als een ringvormige koppelingsgroep. Men is in staat verschillende bacteriën tot een incomplete zygoot te verenigen op drie manieren. Een daarvan is de conjugatie. De drie processen zijn duidelijk beschreven. De talrijke enzymen of nucleasen zijn in hun werkingen nog onvoldoende opgehelderd, maar doordat overkruising, recombinatie, spontane en geïnduceerde mutaties voorkomen en de celgeneraties zo snel in groten getale te kweken zijn blijkt het, dat in beginsel de wetten van verdeling der erfelijke eigenschappen van ouders over de nakomelingschap gelijk zijn en dat met micro-organismen gebieden ontsloten zijn, die ongekende vergezichten opleverden, zoals Geerts het uitdrukt, of die vragen omtrent aard, structuur en werking van genen hebben beantwoord, zoals Van Arkel vaststelt. ^) Zie voordracht van Van Arkel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen