1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 150

K. SPOELSTRA

118

huiveren terug om te spreken van de Christus-idee, omdat voor ons begrip een idee iets onwezenlijks, iets onmachtigs, iets boven de werkelijkheid zwevends is. Maar Fouillée, de leermeester van Bergson, sprak van „idees forces".5) Wij verstaan het niet, hoe uit een zaad juist dat soort boom opschiet, hoewel nergens in het zaad de boom gepraefigureerd lag, maar er huist in dat zaad een gestalte-vormende kracht. In Christus ligt de volheid Gods. Want deze werkelijkheid, die reeds in haar totaliteit het Koninkrijk Gods is, moet in haar verschijning als het Koninkrijk Gods openbaar worden. D.w.z. zij moet in al haar delen het stempel Gods dragen. Men moet, zoals een vroeger theoloog zei, aan de deurknoppen kunnen zien, dat men in het paleis des konings is. Dit is de zin der werkelijkheid.

III De fundamentele structuur der werkelijkheid Wetenschap en wijsbegeerte gaan op zoek naar die werkelijkheid, die door de mens tot „realiteit" opgeheven wordt. Hun methode is de analytische, met dit verschil, dat de wijsbegeerte heel de realiteit — de wetenschap incluis — tot veld van haar onderzoek maakt, terwijl de diverse wetenschappen ieder een bepaalde regio, een bepaald aspect der realiteit analyseren. Dit brengt uiteraard met zich mee, dat de wijsbegeerte dieper graaft dan verschillende wetenschappen, wijl ze de fundamenten der totale realiteit — ook die der wetenschappen — onderzoekt. Maar beide, wijsbegeerte en wetenschap, gaan bij hun analyses uit van het a prima vista wereldbeeld, dat de doorsnee-mens verkrijgt door vóór-methodische aanschouwing van de buiten zijn bewustzijn bestaande realiteit. Ze bouwen informerend, kritiserend, reformerend voort op de ervaring, die zelfs het kind, de primitief, de gemiddelde cultuurmens, die zij ook zélf zijn, onopzettelijk opdoen van de hen omringende wereld. We zouden het analyserend werk der wetenschap en der wijsbegeerte kunnen vergelijken met wat men in de wiskunde noemt: „ontbinding in factoren".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen