1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 85

„SCHEPPINGSGELOOF, NATUUR EN WETENSCHAP"

61

Ook de genoemde publieke en unieke ervaring vormen in wezen een eenheid; daarmee breekt de tegenstelling tussen „geschiedenis" en „natuur" open. Iets daarvan zien we in de kennis van een anorganische en organische „evolutie": de veranderlijkheid van het vaak onveranderlijk gedachte wetmatige is daardoor geïntroduceerd (pag. 177). Kunnen we strikt genomen wel over herhaalbare processen spreken? Ook scheiding tussen wat eens „geschapen" is en dat wat later ontstaan of gemaakt is wijst Dippel af (pag. 227). Ook dat wat technisch cultureel tot stand kwam behoort tot het veld van onze creatuurlijke existentie: potentie van scheppingswerkelijkheid, wachtend op zegen of vloek in het informatieveld Gods. Wel kan de vraag gesteld worden of Dippel niet te eenzijdig het accent legt op de contingentie in Gods werk en op de verkiezing die hij daarin ziet. Naast de contingentie op grond van verkiezing kan toch ook gewezen worden op Gods trouw waarop we kunnen rekenen en die vooral in het oude testament als verbondstrouw wordt beschreven. Wanneer we deze kant van Gods werk ook in ogenschouw nemen verdwijnt zelfs de sterke tegenstelling herhaalbaar-niet herhaalbaar tussen publieke en unieke ervaring; ook de unieke ervaring heeft dan enige notie van herhaalbaarheid. 2.

Schepping, natuur en „physical reality" Een zeer belangrijk punt in het boek dat we bespreken is de duidelijke wijze waarop het verschil tussen deze drie begrippen wordt aangeduid. Met name geldt dit voor de „physical reality", waarvan duidelijk naar voren komt dat bij het ontstaan ervan een sterke reductie is toegepast door het methodische filtreerproces. ledere extrapolatie vanuit de „physical reality" naar de „natuur", de „wereld" of de „kosmos" moet daarom worden afgewezen; nog veel sterker geldt dit voor de identificatie van „physical reality" en schepping. In verband met de vragen die we in het begin van dit artikel noemden is dit van veel belang. Wat het natuurbegrip betreft is het duidelijk dat Dippel hier niet veel mee op heeft, het is van heidense oorsprong en ondanks een zekere mate van kerstening nog steeds verwarring stichtend. Het suggereert nog steeds te sterk een autonome, in zichzelf bestaande, gesloten realiteit. Dippel raadt dan ook de theologen aan het begrip „natuur" maar af te schaffen (pag. 208). Onttroning van het klassieke heidense of 19e eeuwse natuurfilosofische of populaire natuurbegrip acht hij zeer fundamenteel (pag. 179). Maar aan de andere kant is

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen